π.χ. Αν δεν πληρώσω φόρο εισοδήματος άμεσα, το πρόστιμο αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Όταν πρέπει να πάρω χρήματα από το κράτος, σαν επιχειρηματίας, μπορεί να με αργήσουν και 5 μήνες (ΟΑΕΔ, Ταμεία, κτλ).

Αν δεν κάνω λάθος πριν απ το πρόστιμο προηγείται επίπληξη μετά βαριά επίπληξη και μετά το πρόστιμο, Μετά ακολουθει διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης αν δεν κάνω λάθος. Είχε ρωτηθεί η Αρχή γιατί έβαλε ένα τόσο μικρό πρόστιμο και είπε ότι δεν έχει σημασία το μέγεθος του προστίμου γιατί απλά τα χρήματα πάνε από το ένα υπουργείο στο άλλο.

Ενδιαφέρον Παναγιώτη, παρά ταύτα δεν νομίζω πως δικαιολογεί τη κατάσταση που βιώνουμε. Αφ’ενός εντός των κυβερνήσεων διεθνώς συχνά λειτουργούν ‘οικονομίες’ και είμαι σίγουρος πως η απώλεια 500 χιλιάδων ευρώ από την ελληνική αστυνομία θα κόστιζε πολλά και πολύ πιθανόν να έπεφταν κεφάλια. Αφ’ετέρου υπάρχει και η ποινική πλευρά που σίγουρα θα έπρεπε να λαμβάνεται υπ’όψην: η αστυνομία και τα στελέχη της, οι εισαγγελείς δεν είναι υπεράνω του νόμου σε καμία περίπτωση. Είναι έλληνες πολίτες και οφείλουν να σέβονται τον νόμο όπως όλοι μας.

Είναι όντως άξιον απορίας τι συμβαίνει όταν δεν μιλάμε για επιχείρηση αλλά για μια κρατική υπηρεσία και δη την αστυνομία και δεν έχω την απαραίτητη γνώση της σχετικής νομοθεσίας (βλ. των Ν.2472/1997, Ν. 3625/2007 και Ν.3471/2006). Προφανώς δεν είναι το ίδιο, όμως μου φαίνεται κάπως υποκριτικό και αν μη τι άλλο αναποτελεσματικό/ανεπαρκές το να συζητούμε για πρόστιμο 5 χιλιάδων ευρώ. Η μόνη αξία που θα μπορούσε να έχει ένα πρόστιμο θα ήταν συμβολική (βλ. ανεπαρκής) αλλά και αυτή χάνεται εν τη προκειμένη λόγω του ευτελούς μεγέθους του. Εντελώς απροκάλυπτα μας γίνεται σαφές πως ουδείς είναι διατεθημένος να κάνει κάτι γι’αυτή τη κατάσταση και πως το νομικό πλαίσιο παρ’ότι σαφές δεν εφαρμόζεται.

Εκ πρώτης όψεως ο νόμος φαίνεται είναι σαφώς ελλειματικός ως προς αυτό. Εξ’ορισμού της, η Αρχή οφείλει να έχει την απαράιτητη εξουσία να κάνει τις όποιες ενέργειες της επιβάλλονται ώστε να αποτρέψει — τουλάχιστον — τη παράβαση του νόμου ακόμη και εαν (ή καλύτερα ίσως: ιδίως όταν) ο παραβάτης είναι η ίδια η κυβέρνηση. Δυστυχώς όπως γράφεις η πρόσφατες τροποποιήσεις κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση όμως αυτό είναι ένα — σαφώς ουσιαστικότερο/βασικότερο — θεσμικό έλλειμα του πολιτεύματός μας που εναποθέτει το νομοθετικό έργο στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης και για το οποίο έχω γράψει σε άλλα άρθρα παλαιότερα.

“Δε ξέρω με ποιό κριτήριο (ή κανόνα) το πρόστιμο ορίσθηκε σε ένα τόσο τραγελαφικό ποσό. Όπως και να έχει κάποιος ξέχασε τα δυο μηδενικά στο …