Μια Προσωρινή Πολιτική Τρικλοποδιά ή Μόνιμη Απαξίωση της Ευρώπης;

Διαβάζω το άρθρο στο BBC για τα παιχνίδια με Προσωρινές Άδειες Παραμονής σε Τυνήσιους μετανάστες στην Ιταλία, το Σένγκεν και τα τρένα. Η γειτονική μας χώρα, χρόνια ‘σκληρή’ απέναντι στους μετανάστες που κατέφθαναν στα λιμάνια της από την Αφρική, αλλά και την Αλβανία, αντιμέτωπη με αυξημένη, ενδεχομένως υπερβολική, εισρροή μεταναστών από την βόρεια Αφρική μετά τις πρόσφατες εξελίξεις σε αρκετές πλέον χώρες της περιοχής, μεταθέτει το ‘βάρος’ της φιλοξενίας των μεταναστών στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Αντίστοιχη συμπεριφορά είχε, εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια, η Βρετανία απέναντι στις ορδές μεταναστών που της χτυπούσαν την πόρτα και προσπαθούσαν — συχνά με κίνδυνο της ζωής τους — να φτάσουν στα παράλιά της, μέσω του Eurotunnel, των διάφορων ferries, οχημάτων κλπ. Την ίδια στιγμή η Ευρώπη αδυνατεί συνολικά να βρεί ένα βιώσιμο, δίκαιο και ανθρώπινο πλαίσιο αντιμετώπισης των κοινωνικών και οικονομικών συνεπειών της απότομης εισρροής εκατοντάδων χιλιάδων ανειδίκευτων, εξαθλιωμένων ανθρώπων από εμπόλεμες, φτωχές χώρες στην γειτονιά της και όχι μόνον.

Αν μη τι άλλο, το ζήτημα των μεταναστών είναι μείζον, κάτι που φαίνεται να μην κατανοεί καν (πόσο μάλλον να μπορεί να δώσει λύσεις) το πολιτικό στερέωμα της Ευρώπης· η λύση σίγουρα δεν είναι το Φρούριο Ευρώπη και οι φασιστικές, ρατσιστικές ιαχές των ηλιθίων που μιλούν σε βιολογική βάση (‘ράτσας’, ‘έθνους’), όπως δεν είναι και η αδράνεια και αυτόματη αποδοχή της κατάστασης σε ένα τριπάκι ενός παγκοσμιοποιημένου ‘high’ που φαντάζεται μια ουτοπική πολυπολιτισμική κοινωνία δίχως προβλήματα — μια πολυπολιτισμική κοινωνία δίχως προβλήματα φυσικά και είναι θεωρητικά δυνατή, χρειάζεται όμως στέρεα κοινωνικά θεμέλια, γερή οικονομία, παιδεία και, πάνω απ’όλα, χρόνο μέχρις ότου γίνει πραγματικότητα.

Η ευρωπαϊκή πολιτεία σήμερα δεν βρίσκει λύσεις και οι οικονομικές προεκτάσεις της εξωτερικής πολιτικής — ενίσχυση της εσωτερικής οικονομίας των χωρών αυτών, του εμπορίου, των επενδύσεων από δυτικές επιχειρήσεις κλπ., που ίσως ήταν διαθέσιμες προ δεκαετίας — έχουν εξανεμιστεί, τόσο λόγω των πολέμων και της πολιτικής αστάθειας, όσο και λόγω της ασταθούς και ευάλωτης ευρωπαϊκής οικονομίας που πλέον απειλεί την κοινωνική συνοχή των ίδιων των ευρωπαϊκών χωρών της περιφέρειας.

Το ότι η Ιταλία καταφεύγει σε νομικού τύπου ‘παιχνίδια’ για να μεταθέσει την ευθύνη και το βάρος της φιλοξενίας των μεταναστών είναι ίσως το πιο χειροπιαστό παράδειγμα της αδυναμίας της Ευρώπης να κατανοήσει και να δώσει λύση στο πλέον σημαντικό ίσως ζήτημα που θα απασχολήσει την Ευρωπαϊκή κοινωνία τις επόμενες δεκαετίες. Μακάρι το ‘πολιτικό’ παιχνίδι να αποτελέσει τη χειρότερη έκφανση του ζητήματος, όμως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αποτύπωση της ευρωπαϊκής νευρικότητας, της αδυναμίας και, εν τέλει, της αφέλειας που αυτό συνεπάγεται — ενδεχομένως προπομπός ενός τέλματος και μιας ακρότητας που σίγουρα ουδείς λογικός άνθρωπος επιθυμεί.

2 Responses to “Μια Προσωρινή Πολιτική Τρικλοποδιά ή Μόνιμη Απαξίωση της Ευρώπης;”

  1. Παναγιώτης Ατματζίδης says:

    Πιστεύω πως το μέτρο που αναφέρεις είναι απόρροια της επίθεσης του ΝΑΤΟ στην Λιβύη.

    Οι Ιταλικές εφημερίδες κατηγόρησαν σφοδρά την κυβέρνηση της Ιταλίας, ότι υπέστη σοβαρότατη «ήττα» σε διεθνές επίπεδο, επειδή ως χώρα είχε τις περισσότερες «ευνοϊκές συμβάσεις»με την «κυβέρνηση» Ghaddafi. Οπότε χάνει σχεδόν τα πάντα καθώς το ΝΑΤΟ βομβαρδίζει την μεριά της Λιβύης που έχουν πετρέλαιο, τυχαίο θα είναι…

    Ο πόλεμος δημιούργησε νέο κύμα μετανάστευσης. Καλά κάνει η Ιταλία και τους προωθεί πιο πάνω, διότι πρέπει να «τσούξει» και την κεντρική Ευρώπη το πρόβλημα κι όχι μόνο τις χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας για να βρεθεί ενιαία λύση.

  2. cosmix says:

    Προφανώς είναι απόρροια της γενικότερης αναταραχής στην Β. Αφρική, όχι μόνον στην Λιβύη — άλλωστε το άρθρο αναφέρεται σε Τυνήσιους μετανάστες. Όπως γράφω παραπάνω η γενικότερη συμπεριφορά ‘δεν είναι δικό μου πρόβλημα, άσε τους άλλους να το λύσουν’ δεν συναντάται μόνον στις χώρες της βόρειας Ευρώπης. Είναι μέρος του προβλήματος όχι της λύσης και η Ιταλία είναι από τις πλέον αντικοινωνικές χώρες στο θέμα της μετανάστευσης — βλ. παλαιότερες περιπτώσεις αντιμετώπισης των μεταναστών, παρ’όλο που ποτέ δεν είχε αριθμούς ούτε κατά προσέγγιση τόσο μεγάλους όσο εμείς.

    Είναι σαφές πως χρειάζεται λύση στο πρόβλημα. Διαφωνώ πως αυτή θα επέλθει όταν ‘τσούξει’ την κεντρική Ευρώπη και φυσικά διαφωνώ — όπως άλλωστε διαφαίνεται από το κείμενο — με την συμπεριφορά της Ιταλίας σε αυτή τη περίπτωση. Οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν να συνεισφέρουν στην λύση του προβλήματος· τα ‘παιχνίδια’ της Ιταλίας δεν πρόκεται να πείσουν κανένα. Αν μη τι άλλο θα επιφέρουν μάλλον αρνητικό αποτέλεσμα για όλους: τους ευρωπαίους, τους μετανάστες, την θεσμική λυση.

Have your say.

Write in the language of the post. Comments are meant to encourage on-topic discussion. For general comments, observations, complaints (e.g. about the site), you can use the form found in the Contact page. Make sure you've read the Terms of Use before commenting.

Comments Feed for this post Comments Feed for this entry.

Linode. Affordable, Fast, SSD VPS