OLPC στην Ελλάδα.
Διάβασα στο το blog του Παναγιώτη Βρυώνη σχετικά με μια συζήτηση στην οποία συμμετείχε πριν από μερικές ημέρες στο δικτυακό ραδιόφωνο του ελληνικού κόμματος ΠαΣοΚ σχετικά με το πρόγραμμα του MIT Media Lab, One Laptop Per Child (OLPC). Ιδού οι απόψεις μου σχετικά.
Αγνοώντας την αρχική πολιτική φλυαρία είναι εύλογο που ασχολείται κάποιο κόμμα με το OLPC. Απογοητευτική, παρα ταύτα, η συμμετοχή του κ. Παπανδρέου, όχι τόσο χρονικά όσο ποιοτικά. Συνολικά εξέλαβα πως επιφανειακό (στη καλύτερη) είναι το ενδιαφέρον του ΠαΣοΚ και άνευ πραγματικής ουσίας η συζήτηση στο πολιτικό επίπεδο.
Τώρα στο προκείμενο. Το OLPC δεν είναι παρα μια προσπάθεια που αφορά κυρίως ιδιαιτέρως υποανάπτυκτες χώρες και όχι χώρες της ΕΕ ή τις ΗΠΑ. Προορίζεται για χρήση από μικρά παιδιά και όχι εφήβους ή φοιτητές. Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε σε φοιτητές. Για τους μαθητές του δημοτικού ή της πρώτης τάξης του γυμνασίου είναι μια φανταστική λύση, ιδιαίτερα γι’αυτούς που αδυνατούν να προμηθευτούν ένα ‘ανώτερο’ μηχάνημα. Όμως για οποιονδήποτε έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις από έναν υπολογιστή θαρρώ πως είναι απολύτως ανεπαρκής, ιδιαίτερα σε μια χώρα όπως η δική μας.
Ας δούμε λοιπόν την θέση του υπολογιστή αυτού λίγο πιο σφαιρικά και ας μη τον θεωρήσουμε ως πανάκεια για τα όποια τεχνοφοβικά, τεχνολογικά και κοινωνικά προβλήματα αντιμετωπίζει η χώρα μας. Ας ασχοληθούμε και ας μορφωθούμε σχετικά με τα προβλήματα αυτά και ας αφήσουμε την πολιτική ή οικονομική σκοπιμότητα. Η επιμόρφωση των δασκάλων σχετικά με τους υπολογιστές είναι επίσης ελλειπής — περισσότερο ίσως από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Αλλοίμονο εαν οι φοιτητές της χώρας μας εξαρτώνται από το OLPC για την εκπαίδευση τους πάνω στους υπολογιστές. Αλλοίμονο!
Τα προβλήματα στην Ελλάδα είναι ποικιλόμορφα, κοινωνικά, πολιτισμικά και όχι ιδιαιτέρως σχετικά με αυτά που αντικρύζει κανείς σε χώρες όπως αυτές της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής κ.ο.κ., π.χ. τη κακή υλικοτεχνική υποδομή, την έλλειψη ηλεκτροδότησης κ.ο.κ. Δε πιστεύω πως το OLPC έχει ιδιαίτερη αξία για τη χώρα μας — υπάρχουν πολλά και σαφώς σημαντικότερα ζητήματα που χρειάζονται προσοχή από την εκάστοτε κυβέρνηση και τα οποία ξεπερνούν κατα πολύ την διαθεσιμότητα υλικού αυτού του είδους. Στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίζουμε (ακόμη) πρόβλημα ηλεκτροδότησης. Παρ’ότι η διείσδυση του διαδικτύου είναι χαμηλή και παρ’ότι σίγουρα γι’αυτό ευθύνεται η νοοτροπία, η έλλειψη αποδοχής της τεχνολογίας από τη κουλτούρα του μέσου έλληνα, ένας σημαντικός λόγος είναι το μεγάλο κόστος της προμήθειας ευρυζωνικής σύνδεσης (επι αυτού έχω αναφερθεί πολλές φορές σε αυτό το blog) καθώς και η έλλειψη σημαντικών κινήτρων για τη χρήση αυτού, μέσω εφαρμογών, τόσο από ιδιωτικούς όσο και από άλλους φορείς. Η υλοποιήσεις — τόσο από το κράτος όσο και από τον ιδιωτικό τομέα — που αφορούν δικτυακές εφαρμογές και υπηρεσίες είναι από ανύπαρκτες εως πολύ κακές. Εκεί έγκειται και ο ρόλος του κράτους και όχι στη παροχή φθηνών υπολογιστών τύπου OLPC. Σε αυτό συμφωνώ με τον κ. Τσάγκο, ο οποίος το επισημαίνει στον πρόλογό του. Όμως αντίστοιχα ιδιαιτέρως σημαντικό — όπως αναφέρει ο Παναγιώτης αλλά και ο Μιχάλης Μπλέτσας — είναι το ότι το OLPC δεν χρησιμοποιεί κλειστό λογισμικό (βλ. αυτό της Microsoft ή της Apple) το οποίο είναι de facto τροχοπέδη για την εκπαίδευση, εξοικείωση και ανάπτυξη κουλτούρας συμβίωσης με τα μηχανήματα, όχι ως καταναλωτές αλλά ως χρήστες και δημιουργοί. Δυστυχώς, δεδομένης της φύσης του ανοιχτού λογισμικού βρίσκω τη φιλικότητα του για ένα παιδί ελλειπή. Επιπλέον, το περιβάλλον Sugar που αναπτύχθηκε για το OLPC θαρρώ πως είναι απογοητευτικό — ίσως λόγω υψηλών προσδοκιών μου από αυτό, καθώς δεν είναι χειρότερο από αυτό των περισσοτέρων διανομών linux ή των Windows από πλευράς εργονομίας και αισθητικής, τα οποία παρ’όλα αυτά είναι σαφώς παρωχημένα και αισθητικά αδιάφορα εώς άσχημα.
Τέλος, ως τεχνική κριτική θα δηλώσω πως ο κ.Μπλέτσας υπερβάλλει όταν αναφέρεται στην ανωτερότητα του υπολογιστή σε διάφορα τεχνικά σημεία. Η τεχνολογία που χρησιμοποιεί το OLPC είναι γνωστή και κοινή, με εξαίρεση των καινοτομιών στην οθόνη. Η μη χρήση αυτής — με τον τρόπο που χρησιμοποιείται στο εν λόγω μηχάνημα — οφείλεται στην μη ελκυστικότητα αυτής για τον μέσο χρήστη στη Δύση. Το ενδιαφέρον για έναν φορητό υπολογιστή με οθόνη 7.5″ και ανάλυση 800×600 (έγχρωμη) ή 1200×900 (ασπρόμαυρη) είναι εικάζω ιδιαίτερα μικρό σήμερα στον Δυτικό κόσμο. Προσωπικά δε με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν καταναλώνει 1W ή 25-30W όταν έχω πρόσβαση σε δίκτυο ηλεκτρισμού και δεδομένων των απαιτήσεων μου από ένα μηχάνημα. Προφανώς ένα παιδί στην Αφρική θα το ενδιαφέρει όταν δε μπορεί να φορτίσει τον υπολογιστή του. Ένας επεξεργαστής Geode στα 366MHz σε καμία περίπτωση δε θα χαρακτηριζόταν ‘επαρκής’ ή ‘γρήγορος’ για τις σύγχρονες ανάγκες του μέσου Ευρωπαίου ή Αμερικανού εφήβου ή ενηλίκου. Υπάρχει λόγος που ένα high-end notebook κάνει 2500-3000 δολλάρια. Το OLPC δεν αντιπροσωπεύει εξωγήινη τεχνολογία που ρίχνει τις τιμές. Κάθε άλλο. Το μηχάνημα καταναλώνει λίγο καθώς είναι ιδιαίτερα αργό όμως είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο με σύγχρονες διαδικασίας κατασκευής (π.χ. λιθογραφική διαδικασία επεξεργαστή, οθόνη). Ιδίως σε ό,τι αφορά την οθόνη, ένα PDA τετραετίας είναι εξίσου ικανό να λειτουργήσει κάτω από το φώς του ηλιου χάρην στη transflexive οθόνη αυτού. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που οι οθόνες αυτού του τύπου δε χρησιμοποιούνται ευρέως. Ναι, το OLPC είναι ίσως το πρώτο μηχάνημα που καταφέρνει τόσο μεγάλη πιστότητα χρωμάτων και απόδοση κάτω από το ηλιακό φώς και χωρίς backlight αλλά αυτό πολύ λίγο ενδιαφέρει το μέσο έλληνα, ευρωπαίο ή αμερικάνο χρήστη.
Τι θέλω να πω με όλα αυτά: Οι επιλογές που έγιναν αφορούσαν στο κόστος όχι στις δυνατότητες του μηχανήματος. Και εύλογα έγιναν αυτές οι επιλογές, με πλήρη γνώση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων που έχουν για τη χρήση που προορίζονται. Επαναλαμβάνω: Για τη χρήση που προορίζονται, δηλαδή μαθητές ενός σχολείου — και κατα την άποψη μου παιδιά από 3-4 μέχρι το πολύ 12-13 σε υποανάπτυκτες χώρες. Μην ευτελίζουμε το μηχάνημα και όλη τη προσπάθεια όμως καταφεύγωντας σε υπερβολές για τα χαρακτηριστικά του. Μη κάνουμε άτοπες συγκρίσεις.
Σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη στα παιδιά, την επιμόρφωση των δασκάλων πάνω στη χρήση των υπολογιστών, συμφωνώ απόλυτα τόσο με τον κ. Μπλέτσα όσο και με τον Παναγιώτη. Είναι ιδιαιτέρως πιο σημαντικό και βασικό από τη διάθεση υπολογιστών ή την ανάπτυξη του OLPC κατα την άποψη μου.
Είναι προσβλητική η δέσμευση του κ. Παπανδρέου για αγορά 1 εκατομμυρίου OLPC φορητών, για “όλους τους μαθητές και φοιτητές (?!) της χώρα μας”, όταν υπάρχουν προβλήματα σχετικά με τη τεχνολογία στη χώρα μας απείρως σημαντικότερα αλλά και βασικότερα τη παροχής δωρεάν φορητών υπολογιστών σε μαθητές. Είναι ένδειξη άγνοιας τόσο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα μας όσο και της προβλεπόμενης χρήσης, της αξίας του OLPC. Τα προβλήματα στην Ελλάδα δεν επιλύονται ούτε με επικοινωνιακή πολιτική ούτε με την δέσμευση για σπατάλη κοινωνικών πόρων δίχως την απαραίτητη κοινωνική και οικονομική υποδομή. Επιλύονται με την επιμόρφωση των ίδιων των πολιτικών σε ό,τι αφορά τη θέση και την αξία της τεχνολογίας και τη σκληρή δουλειά προς την κατεύθυνση που θα επιτρέψει — ίσως — κάποτε την αξιοποίηση ενός εκατομμυριόυ φορητών υπολογιστών από τους μικρούς μαθητές στα σχολεία μας που κατα προτίμηση θα έχουν παράθυρα και θρανία με δασκάλους και καθηγητές που θα γνωρίζουν όχι μόνον τι είναι ένας υπολογιστής, όχι απλώς πως μπορούν να το χρησιμοποιήσουν προς όφελος των μαθητών, αλλά που θα μπορούν να τον αξιοποιήσουν στο έπακρο με σκοπό την καλύτερη, γρηγορότερη μεταφορά της γνώσης, την εμψύχωση των μαθητών μέσω ενός καλύτερου μαθήματος. Και αυτά είναι ζητήματα που δυστυχώς προέχουν της απόκτησης ενός εκατομμυρίου τέτοιων φορητών για μαθητές και φοιτητές (?!) της χώρας μας.
Image taken from the OLPC website. Used and modified in accordance with the Creative Commons Attribution 2.5 Licence. You are permitted to make use of the modified image under the same licence, by attributing the source (i.e. this web site) and the original creator (i.e. the OLPC site).
κάλυψες..την βρήκα τουλάχιστον φλυαρη και γενικόλογη..φυσικα η κλασικη ελληνικη νοοτροπια δεν εχουμε λυσει βασικα προβληματα θα παρουμε μικρο laptop για να λυσουμε ολα τα αλλα!
Πολύ καλό post.
Επί τη ευκαιρία, επιτρέψτε μου να παραπέμψω σε παλαιότερο μου, σχετικό post (1 [δημοσιευμένο στο προσωπικό μου blog, κανένα σχόλιο], 2 [δημοσιευμένο στο e-rooster blog, 16 σχόλια]) ώστε να μην καταχρώμαι τον χώρο εδώ.
cosmix, μολονότι δεν έχω άποψη στα ζητήματα που αφορούν τις υπολογιστικές ικανότητες των υπολογιστών του OLPC, δεν βρίσκω πειστικά τα επιχείρηματα που παραθέτεις ενάντια σε ένα παρόμοιο εγχείρημα στην Ελλάδα.
Γράφεις:
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν φτωχά παιδιά -ιδιαίτερα στην επαρχία- και παιδιά μεταναστών είναι η ανικανότητα να αποκτήσουν (ακόμα και) ένα τέτοιο μηχάνημα. Χωρίς αμφιβολία, η επιμόρφωσή τους σε υπολογιστές στα σχολεία μπορεί να βοηθήσει. Αλλά κανείς μαθαίνει πολύ καλύτερα όταν έχει μονίμως πρόσβαση σε έναν υπολογιστή, και πολλές φορές μαθαίνει καλύτερα απ’ότι αν κάποιος του έδειχνε.
Το πρόβλημα του λογισμικού μπορεί να είναι σημαντικό, αλλά μου δώθηκε η εντύπωση, από το κείμενό σου, οτι το θεωρείς εξίσου εργονομικό με τα Windows
Κι αν είναι, από άποψη εργονομίας, όπως (κάποια έκδοση των) Windows, τότε θα είναι μια χαρά για (non-geek) μαθητές μέχρι τα 18.
Στον επίλογο γράφεις
Τί είναι καλύτερο; Να αποκτήσουν ένα εκατομμύριο νέοι (και, κυρίως, φτωχοί νέοι) πρόσβαση σε έναν (μετρίων δυνατοτήτων) υπολογιστή, ή να αποκτήσουν υπολογιστές (μεγάλων δυνατοτήτων) τα σχολεία και καθηγητές (στο σχολείο) που ξέρουν να χρησιμοποιούν τα Windows;
Αν είχα να επιλέξω, θα προτιμούσα την πρώτη εναλλακτική. Φυσικά θα ήταν καλύτερο αν μπορούσαμε να έχουμε και τα δύο, αλλά η δεύτερη εναλλακτική μου φαίνεται παντελώς αδύνατη, τουλάχιστον προς το παρόν. Ως εκ τούτου, θα καλοσώριζα χωρίς δισταγμό μία πρωτοβουλία τύπου OLPC για την Ελλάδα (και για πολλές άλλες, ακόμα και αναπτυγμένες, χώρες).
Nικόλα, δε γνωρίζω τι γνώσεις έχεις σχετικά με τη προσπάθεια αυτή, όμως το σχόλιο σου μου φαίνεται ιδιαίτερα ελαφρύ τόσο σε ό,τι αφορά το OLPC όσο και σε ό,τι αφορά τη συζήτηση που έγινε και την οποία σχολιάζω. Αλήθεια έχεις ιδέα περι τίνος πρόκεται; Άκουσες τη συζήτηση;
Θα σε συμβούλευα να διαβάσεις σχετικά με τη συσκευή και στη συνέχεια — αφού ακούσεις τη συζήτηση, αν δε το έχεις κάνει ήδη — να ξαναδιαβάσεις το άρθρο μου. Μέρος του σχολίου σου — το μέρος αυτό που δεν εξαρτάται από τα παραπάνω — με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Όπως έγραψα κι εγώ ο ίδιος, τα παιδιά είναι απολύτως άξια της εμπιστοσύνης μας και πολύ πιο ικανά απ’όσο θέλουν να πιστεύουν πολλοί ‘ενήλικοι’. Συμφωνώ επίσης πως μόνα τους μπορούν να μάθουν πάρα πολλά πράγματα, πολλές φορές γρηγορότερα και καλύτερα απ’όταν τους τα μαθαίνει ένας δάσκαλος.
Σε όλα τα υπόλοιπα σημεία που θίγεις νομίζω πως κρίνεις επιπόλαια και — όπως φαίνεται — χωρίς την απαραίτητη γνώση και σκέψη. Τέλος, και στις δύο παραθέσεις του κειμένου μου που κάνεις δε διακρίνω καμία σχέση μεταξύ του σχολίου σου και του κειμένου μου.
cosmix, δεν βλέπω κάτι ‘επιπόλαιο’ στο σχόλιό μου. Αλλά ακόμα κι αν υπάρχει κάτι τέτοιο, πρέπει να μου πεις τί ακριβώς είναι.
Γράφεις
και διαφωνώ. Αφ’ενός δεν βρίσκω καθόλου ‘προσβλητική’ τη δέσμευση -εκτός κι αν εννοείς το ‘προσβλητικό’ ως ‘αδαές’. Αφ’ετέρου αρνούμαι οτι υπάρχουν ‘προβλήματα απείρως σημαντικότερα’.
Φυσικά δεν αρνούμαι οτι υπάρχουν άλλα ‘προβλήματα σχετικά με την τεχνολογία’. Η εν λόγω πρόταση δεν είναι πανάκεια για τα τεχνολογικά προβλήματα της Ελλάδας (και κανείς δεν είπε τέτοιο πράγμα). Αλλά ίσως μπορεί να δώσει ώθηση, αν μη τι άλλο, σε ένα από τα πιο σημαντικά.
αγαπητέ/ή cosmix
> ‘επαρκής’ ή ‘γρήγορος’ για τις σύγχρονες ανάγκες του μέσου Ευρωπαίου ή Αμερικανού εφήβου ή ενηλίκου.
ποιές είναι οι ανάγκες του μέσου Ευρωπαίου εφήβου ακριβώς; οι ανάγκες στις οποίες νομίζω πως αναφέρεσαι καλύπτονται πολύ επαρκώς από τα x-box και τα 3G κινητά, για τις οικογένειες που έχουν την οικονομική άνεση να διαθέσουν τέτοια παιχνίδια στα μικρά τους. το μικρό κόστος των laptop του OLPC, απεναντίας, επιτρέπει αγορές μεγάλης κλίμακας από το ελληνικό δημόσιο, δίνοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους.
φοβάμαι ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα ξεκινάει με τον όρο laptop. η εγχώρια ανοησία συνδέει τα laptop με glamουριά, επίδειξη, status (γι αυτό και όλοι οι τηλεπαρουσιαστές έχουν απαραίτητα κι από ένα). με αυτούς τους όρους, ναι, τα εργαλεία αυτά δεν είναι laptop. έχουν σχεδιαστεί για εκπαίδευση.
αυτό που έχει σημασία, είτε τα πούμε laptop, είτε palmtop, είτε PDA, είναι ότι είναι αυτόνομα, φτηνά, μη τοξικά, δικτυώνονται αυτόματα, τρέχουν ανοιχτό λογισμικό, είναι σχεδιασμένα για παιδιά.
δεν θα μπορούσαμε να διαφωνούμε περισσότερο ως προς την τεχνική αρτιότητα του συγκεκριμένου υπολογιστή και την καταλληλότητά του για την μείωση του ψηφιακού χάσματος.
Μιχάλη, το σχόλιο σου έχει έναν πολιτικό τόνο ο οποίος ούτε με ενδιαφέρει αλλά ούτε έχει κάποια σχέση με το άρθρο μου. Θα τον αγνοήσω καθώς δε με αφορά το ζήτημα της ‘glamourias’ και οι τηλεπαρουσιαστές που αναφέρεις.
Πρώτα απ’όλα πιστεύω πως η Ελλάδα, ως κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει και το κεφάλαιο αλλά και την υποχρέωση να παρέχει σαφώς ανώτερη δωρεάν δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση από αυτή που απολαμβάνουν (;) τα παιδιά μας σήμερα.
Εαν διάβασες το άρθρο μου προσεκτικά θα παρατήρησες πως δεν έιμαι αρνητικός για το πρόγραμμα OLPC γενικότερα. Θεωρώ πως είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον πρόγραμμα και ευπρόσδεκτο στο πλαίσιο της σχεδιασμένης χρήσης του: Ως υπολογιστής είναι σίγουρα υπερ-αρκετός για τις ανάγκες μικρών παιδιών αλλά και παιδιών στα πρώτα χρόνια της εφηβείας (ηλικίες 6-13) που δε μπορούν να έχουν κάτι καλύτερο. Ως μέσο λύσης των προβλημάτων στην Ελλάδα είναι σίγουρα το κερασάκι στη τούρτα. Καλό θα ήταν οι πολιτικοί να φτιάξουν πρώτα τη τούρτα και μετά το κερασάκι.
Δε θεωρώ πως το OLPC έχει θέση στα χέρια ενός 16 ή 17 χρονού νέου ή ενός 20 χρονου φοιτητή και θα προτιμούσα, ως πολίτης μιας Ευρωπαϊκής χώρας που έχει στηριχθεί σε απίστευτο βαθμό από την ΕΕ εδώ και 25 χρόνια να μη με κοροϊδεύουνε απροκάλυπτα προσπαθώντας να ρίξουν στάχτη στα μάτια με επιπόλαιες, ατεκμηρίωτες και ελάχιστα ή καθόλου μελετημένες ‘δεσμεύσεις’. Εξ’ού και το άρθρο.
Αντίθετα, φαίνεται πως πιστεύεις πως το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένα ευρωπαϊκό κράτος με τη χειρότερη δημόσια παιδεία στην Ευρώπη, με το μεγαλύτερο ποσοστιαίο ποσοστό ανεκμετάλλευτων ευρωπαϊκών πόρων τα τελευταία 25 χρόνια και με τις πλέον τεχνοφοβικές νοοτροπίες στη δύση είναι να προσφέρει OLPC στους μαθητές και — αν είναι δυνατόν — φοιτητές του και ως δια μαγείας να λύσει τα προβλήματα του τόπου. Και αυτό να το αποκαλούμε αξιέπαινη δέσμευση όταν τα ίδια άτομα έχουν αφήσει εδώ και δεκαετίες τα σχολεία χωρίς παράθυρα, θερμανση, θρανία και — σε κάποιες περιπτώσεις — καθηγητές.
Εαν ο κ.Παπανδρέου δεν είχε ιδέα για το πρόγραμμα και την Ελλάδα και προχωρούσε σε μια τόσο ανάρμοστη δέσμευση, θα τον αποκαλούσα άσχετο ή επιπόλαιο με τις δεσμεύσεις του. Τώρα απλά θα τον αποκαλέσω ‘πολιτικό’. Δεδομένης της σπατάλης, της οικονομικής στήριξης από την ΕΕ, τα κατορθώματα άλλων χωρών που πριν από 20 έτη βρισκόντουσαν σε πολύ χειρότερη μοίρα από εμάς κι’όμως μας έχουν ξεπεράσει προ πολλού, θα περίμενα τα παιδιά να απολαμβάνουν καθαρά, ζεστά και λειτουργικά σχολεία με χαρούμενους καθηγητές. Θα περίμενα από τον κ. Παπανδρέου να δηλώσει πως όλοι οι μαθητές της 3ης δημοτικού τη χρονιά που θα γινόταν κυβέρνηση και κάθε μαθητής της τρίτης δημοτικού στο μέλλον θα αποκτούσε δωρεάν έναν φορητό προσωπικό υπολογιστή (ίσως OLPC αν αυτή θεωρείτω η καλύτερη επιλογή μετά από σχετική μελέτη) και πως θα επένδυε κάποιες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ ώστε το μάθημα να συμπεριλάβει εμπράκτως τον υπολογιστή ως εργαλείο, ως μέσο, ως παιχνίδι. Θα περίμενα να δήλωνε πως το κράτος θα επιχορηγούσε τη παροχή νέων, δυνατότερων υπολογιστών στους μαθητές του της Β’ τάξης του Γυμνασίου αλλά και τους φοιτητές.
Το να ακούσω για μια δέσμευση για αγορά ενός εκατομμυρίου OLPC σαν να είναι λαχανικό προς πώληση και την αναφορά — και μόνον — της διάθεσης αυτών σε φοιτητές είναι αρκετό για να με πείσει για το πόσο επιπόλαιο και υποκριτικό είναι το ενδιαφέρον των πολιτικών για το εγχείρημα αυτό.
Δε βρίσκω τις απόψεις σου παράλογες αλλά δε μπορώ παρα να σε θεωρήσω αφελή εαν πραγματικά πιστεύεις πως το OLPC είναι η πανάκεια που παρουσιάζεται/υπονοείται πως είναι στη συζήτηση του ΠαΣοΚ ή πως είναι επαρκές μηχάνημα για εφήβους ή φοιτητές, ως φιλοδοξία μια νέας γενιάς μιας ευρωπαϊκής χώρας.
Δέχομαι τις αντιρρήσεις σου, αλλά διαφωνώ ότι θα πρέπει πρώτα να φτιάξει το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα και μετά να εξετάσουμε την υιοθέτηση προσεγγίσεων τύπου OLPC. Στις “υπανάπτυκτες” χώρες που θα παραγγείλουν το laptop, πώς θα αξιοποιηθεί καλύτερα, δηλαδή;
Δεν διαφωνώ ότι πολλά πράγματα θα πρέπει να αλλάξουν στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Αν όχι κάτι άλλο, σίγουρα χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας. Μπορεί να φαίνεται αφελές, αλλά το OLPC θα έσπρωχνε τα πράγματα σε κάποιες κατευθύνσεις. Τα παιδιά θα είχαν αυτόματα στην κατοχή τους ένα e-book reader με wifi δυνατότητες! αυτό σημαίνει (πολλαπλά) ηλεκτρονικά βιβλία με auto-updates, online tests κ.ά. στο σχολείο αλλά και στο σπίτι. Και αυτό θα ήταν μία από τις εφαρμογές.
Δεν λέω σε όλα τα σχολεία, σε όλες τις τάξεις, με μιάς! (και δεν λέω στα πανεπιστήμια, αν και από εκεί θα μπορούσαν να βοηθήσουν οι φοιτητές σχολών πληροφορικής στην ανάπτυξη εφαρμογών κλπ.) Αλλά μια τρίτη δημοτικού, κάπου, θα μπορούσε κάποια στιγμή να ξεκινήσει, και να αξιολογηθεί.
Μα ακριβώς αυτή είναι και η δική μου ένσταση! Ποτέ δεν υπονόησα ή δήλωσα πως είμαι αντίθετος με τη παροχή ηλεκτρονικών υπολογιστών σε μαθητές! Αντιθέτως. Εδώ και πολλά χρονια ‘ζηλεύω’ τα παιδιά αμερικανών και ευρωπαίων που έχουν ενσωματώσει τον υπολογιστή στο μάθημα και στη ζωή τους και τα σχολεία τους που τους παρέχουν υπολογιστές δωρεάν ή με μικρό κόστος. Το εαν το OLPC είναι αυτός ο υπολογιστής είναι θέμα προς εξέταση και όπως ξαναείπα πιθανόν να είναι η βέλτιστη λύση για μικρές ηλικίες (σίγουρα όχι για μεγαλύτερες).
Πιστέυω όμως πως χρειάζεται σκέψη, μελέτη και σίγουρα σχέδιο. Είναι απαράδεκτο να βγαίνει ένας πολιτικός με τη θέση του κ. Παπανδρέου και να δεσμέυεται στην αγορά ενός εκατομμυρίου κομματιών ενός φθηνού υπολογιστή με τον τρόπο που το έπραξε και να ισχυρίζεται επιπλέον πως είναι ό,τι χρειάζονται φοιτητές και μαθητές.
Εκεί ήταν και η διαφωνία μου, σε αυτό που εξέλαβα δηλαδή ως την εκμετάλλευση ενός τόσο σημαντικού θέματος για επικοινωνιακούς λόγους, και προφανώς όχι στη παροχή υπολογιστών γενικότερα.
καλημέρα cosmix
θέλω πρώτα να διευκρινίσω ότι είμαι “φιλικός προς το ΠΑΣΟΚ” και ιδιαίτερα προς τον Γιώργο Παπανδρέου
συμφωνώ ότι το OLPC είναι καλό για μαθητές του Δημοτικού, και όχι τόσο για μαθητές Λυκείου, πόσο μάλλον για φοιτητές.
διαφωνώ στην ‘επικοινωνιακή εκμετάλλευση που προσάπτεις στον κο Παπανδρέου, τόσο επειδή είμαι ‘προκατειλημμένος’ :-) όσο επειδή διάβασα τη συγκεκριμένη ενότητα του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για την παιδεία και είδα ότι το OLPC ή άλλος υπολογιστής δεν αναφέρονται πουθενά ως πανάκεια (μία 2 σέλιδη σύνοψη πορείς να διαβάσεις, σε PDF, στο http://www.221.gr/wp-content/uploads/2007/04/gnosi.pdf)
φιλικά
τριάντα
ΥΣ. συγχαρητήρια για το blog σου (ως mac user το βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρον)
Ανδρέα, πρώτα απ’όλα σ’ευχαριστώ για το σχόλιο σου καθώς και τα καλά σου λόγια. Θα χαιρόμουν εαν έβρισκες το blog μου ενδιαφέρον και ως άνθρωπος γενικότερα καθ’ότι προσπαθώ να γράφω για πληθώρα θεμάτων — πολλά από τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικότερα των Mac και θα έπρεπε να μας απασχολούν περισσότερο εν γένει — αν και, ομολογώ, η τεχνολογία όντας τεράστιο μέρος της ζωής μου και της καθημερινότητος μου καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος. :)
Δυστυχώς δε μπορώ παρα να διαφωνήσω μαζί σου, καθώς πιστεύω πως έχω με μεγάλη σαφήνεια σημειώσει τι ακριβώς πιστεύω για τον υπολογιστή αυτόν αλλά και τις δηλώσεις του κ.Παπανδρέου καθώς και για ποιόν λόγο θεωρώ πως αυτές αποτελούν επικοινωνιακό τρύκ (στη καλύτερη) λόγω του περιεχομένου τους αλλά και της απόστασης τους από την πραγματικότητα, τόσο αυτή της ελληνικής παιδείας όσο και του εν λόγω υπολογιστή. Δε γνωρίζω το πρόγραμμα του ΠαΣοΚ (όπως και των υπολοίπων κομμάτων) ούτε το σχολίασα ουδέποτε.
Ίσως επειδή δεν έιμαι φιλικός προς κανένα κόμμα, παράταξη, πολιτικό κ.ο.κ. και κοιτάζω το θέμα καθαρά λογικά με κριτήριο το όφελος στην ελληνική παιδεία και με γνώση των τεχνικών παραμέτρων (βλ. υπολογιστής, λογισμικό κλπ.) να βλέπω διαφορετικά τις δηλώσεις του εκάστοτε πολιτικού.