Τα Δύο Μηδενικά της Αξιοπρέπειας
Διάβαζω από την ΕΡΤ σχετικά με το πρόστιμο που επέβαλε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα στην Ελληνική Αστυνομία καθώς:
κατά τη διάρκεια του φοιτητικού συλλαλητηρίου στις 22.3.2007 και παρά την απαγόρευση, στην πορεία που ακολούθησε λειτουργούσαν εκτός από τις κάμερες που είναι για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας των οχημάτων, λειτουργούσαν κι εκείνες που είναι τοποθετημένες σε πλατείες της περιοχής.
Πέρυσι τον Νοέμβριο, μεγάλος μέρος της Αρχής παραιτήθηκε γι’ακριβώς το ίδιο παράπτωμα: η αστυνομία, με τη παρουσία δυο εισαγγελέων, παρακολουθούσε την (ήσυχη και ειρηνική) πορεία του Πολυτεχνείου χρησιμοποιώντας τις κάμερες παρακολούθησης κυκλοφορίας καθώς και άλλες κάμερες που βρισκόντουσαν στις κοντινές πλατείες, παραβαίνοντας το Σύνταγμα, την ελληνική νομοθεσία καθώς και τις αποφάσεις (και συγκεκριμένα την απαγόρευση) της Αρχής.
Επτά μήνες μετά, η νεα ‘Αρχή’ επιβάλλει πρόστιμο €5,000 για την ίδια ακριβώς συμπεριφορά από μέρους της αστυνομίας στη πορεία του Μαρτίου 2007.
Δε ξέρω με ποιό κριτήριο (ή κανόνα) το πρόστιμο ορίσθηκε σε ένα τόσο τραγελαφικό ποσό. Όπως και να έχει κάποιος ξέχασε τα δυο μηδενικά στο τέλος που θα το μετέτρεπαν σε πραγματικό πρόστιμο σε κρατική υπηρεσία που κατ’εξακολούθηση συλλαμβάνεται επ’αυτοφόρω να παρανομεί.
Αν δεν κάνω λάθος πριν απ το πρόστιμο προηγείται επίπληξη μετά βαριά επίπληξη και μετά το πρόστιμο, Μετά ακολουθει διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης αν δεν κάνω λάθος. Είχε ρωτηθεί η Αρχή γιατί έβαλε ένα τόσο μικρό πρόστιμο και είπε ότι δεν έχει σημασία το μέγεθος του προστίμου γιατί απλά τα χρήματα πάνε από το ένα υπουργείο στο άλλο. Δηλαδή δεν είναι το ίδιο όπως να έβαζε πρόστιμο σε μια ιδιωτική επιχείρηση. Επίσης από το νόμο η αρχή έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν μπορεί να επιβάλει την άποψή της. Γιαυτό και στην πορεία του πολυτεχνείου παρόλο που η αρχή είχε πει να μην χρησιμοποιηθούν κάμερες η αστυνομία δεν την άκουσε. Τότε τα μέλη της αρχής παραιτήθηκαν ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Είναι προφανές ότι η αστυνομία δεν έχει κανένα σκοπό να σεβαστεί τα δικαιώματα των πολιτών στην προστασία των προσωπικών τους δεδομένων και το ίδιο και το κράτος αφου ο τελευτέυος νόμος που ψηφίστηκε για την χρήση των καμερών κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση.
Ενδιαφέρον Παναγιώτη, παρά ταύτα δεν νομίζω πως δικαιολογεί τη κατάσταση που βιώνουμε. Αφ’ενός εντός των κυβερνήσεων διεθνώς συχνά λειτουργούν ‘οικονομίες’ και είμαι σίγουρος πως η απώλεια 500 χιλιάδων ευρώ από την ελληνική αστυνομία θα κόστιζε πολλά και πολύ πιθανόν να έπεφταν κεφάλια. Αφ’ετέρου υπάρχει και η ποινική πλευρά που σίγουρα θα έπρεπε να λαμβάνεται υπ’όψην: η αστυνομία και τα στελέχη της, οι εισαγγελείς δεν είναι υπεράνω του νόμου σε καμία περίπτωση. Είναι έλληνες πολίτες και οφείλουν να σέβονται τον νόμο όπως όλοι μας.
Είναι όντως άξιον απορίας τι συμβαίνει όταν δεν μιλάμε για επιχείρηση αλλά για μια κρατική υπηρεσία και δη την αστυνομία και δεν έχω την απαραίτητη γνώση της σχετικής νομοθεσίας (βλ. των Ν.2472/1997, Ν. 3625/2007 και Ν.3471/2006). Προφανώς δεν είναι το ίδιο, όμως μου φαίνεται κάπως υποκριτικό και αν μη τι άλλο αναποτελεσματικό/ανεπαρκές το να συζητούμε για πρόστιμο 5 χιλιάδων ευρώ. Η μόνη αξία που θα μπορούσε να έχει ένα πρόστιμο θα ήταν συμβολική (βλ. ανεπαρκής) αλλά και αυτή χάνεται εν τη προκειμένη λόγω του ευτελούς μεγέθους του. Εντελώς απροκάλυπτα μας γίνεται σαφές πως ουδείς είναι διατεθημένος να κάνει κάτι γι’αυτή τη κατάσταση και πως το νομικό πλαίσιο παρ’ότι σαφές δεν εφαρμόζεται.
Εκ πρώτης όψεως ο νόμος φαίνεται είναι σαφώς ελλειματικός ως προς αυτό. Εξ’ορισμού της, η Αρχή οφείλει να έχει την απαράιτητη εξουσία να κάνει τις όποιες ενέργειες της επιβάλλονται ώστε να αποτρέψει — τουλάχιστον — τη παράβαση του νόμου ακόμη και εαν (ή καλύτερα ίσως: ιδίως όταν) ο παραβάτης είναι η ίδια η κυβέρνηση. Δυστυχώς όπως γράφεις η πρόσφατες τροποποιήσεις κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση όμως αυτό είναι ένα — σαφώς ουσιαστικότερο/βασικότερο — θεσμικό έλλειμα του πολιτεύματός μας που εναποθέτει το νομοθετικό έργο στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης και για το οποίο έχω γράψει σε άλλα άρθρα παλαιότερα.
[..1 λεπτού σιγή..]
Γενικότερα, όταν έχεις να κάνεις με το (τρομο)κράτος ποτέ δεν είναι το ίδιο, αλλά το γράφει στο ιδιωτικό δίκαιο: Οι σχέσεις κράτους πολιτών είναι άνισες κι όντως είναι.
π.χ. Αν δεν πληρώσω φόρο εισοδήματος άμεσα, το πρόστιμο αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Όταν πρέπει να πάρω χρήματα από το κράτος, σαν επιχειρηματίας, μπορεί να με αργήσουν και 5 μήνες (ΟΑΕΔ, Ταμεία, κτλ).