Τη περασμένη Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008, έλαβα μια πρόσκληση από την ομάδα Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ για μια επίσκεψη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες όπου θα πραγματοποιηθεί σειρά συναντήσεων με Ευρωβουλευτές, σχετικούς Επιτρόπους της Επιτροπής καθώς, εκπροσώπους κάποιων ιδιαίτερα γνωστών Μη-Κυβερνητικών Οργανισμών (π.χ. Statewatch, EFF μεταξύ άλλων) αλλά φυσικά και αρκετών bloggers, πάνω στο θέμα της ελευθερίας της έκφρασης, της πρόσβασης στο διαδίκτυο και — κατ’επέκταση — τα σχετικά ζητήματα της πειρατείας, του απορρήτου των επικοινωνιών και των ελεγκτικών και θεσμικών μηχανισμών που τόσο η βιομηχανία όσο και αρκετές κυβερνήσεις σήμερα μελετούν ή θέτουν σε λειτουργία για τον έλεγχο του μέσου. Στην Ελλάδα, εξέχον παράδειγμα της προσπάθειας αυτής αποτελεί η δημόσια διαβούλευση του ΟΠΙ που ολοκληρώθηκε προ κάποιων εβδομάδων και οι θέσεις του οργανισμού όπως έχουν παρουσιασθεί τόσο μέσω των αποτελεσμάτων του οργανισμού όσο μέσω και των δηλώσεων της διευθύντριάς του [δείτε επίσης και τον σχολιασμό των θέσεων αυτών εδώ]. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο αντίστοιχες προσπάθειες έχουν ήδη περάσει τα πρώτα στάδια της έγκρισης και αναμένεται να υλοποιηθούν τους επόμενους μήνες.

Θεωρώ πως η πρωτοβουλία των Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ είναι άξια συγχαρητηρίων και πως η επίσκεψη αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για ώριμη συζητήση, στον πλέον βασικό νομοθετικό χώρο της Ευρώπης, πάνω σε κάποια από τα κρισιμότερα θέματα που απασχολούν αυτούς που ασχολούνται με το διαδίκτυο σήμερα (ως μέσο πολιτισμού και επικοινωνίας) αλλά — κυριότερα — θα απασχολήσουν τις επόμενες γενεές καθώς η σημασία του κορυφωθεί τα επόμενα χρόνια. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί το τελευταίο ελεγκτικό μηχανισμό με επαρκή ισχύ ώστε να αντιστρέψει την όποια εθνική νομοθεσία και να εξασφαλίσει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών του διαδικτύου, επαναπροσδιορίζοντας την ισχύ, τις αξιώσεις και τα δικαιώματα των μεγάλων εταιριών παραγωγής πολυμέσων των οποίων τα συμφέροντα φέρονται [επίμαχα] να πλήττονται, εκεί που οι νομοθέτες των κρατών-μελών απέτυχαν.

Σε επικοινωνία μου με τους διοργανωτές την εβδομάδα που τελειώνει, ενημερώθηκα πως θα παρευρίσκονται πολιτικοί από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα (τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ). Επιπλέον, πιστεύω πως θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη και η παρουσία σχετικών με το αντικείμενο ενδιαφερόμενων πολιτών (βλ. ‘bloggers’) και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες ώστε να υπάρξει ένας σφαιρικός, ουσιαστικότερος διάλογος — κάτι που ελπίζω πως θα συμβεί, έστω και σε περιορισμένο σχετικά βαθμό.

Τα θέματα που θα συζητηθούν δεν είναι ξένα στο cosmix.org. Έχουν κεντρική θέση στο θεματολόγιό του εδώ και αρκετά χρόνια και έχουν απασχολήσει τόσο τους αναγνώστες όσο και φίλους σε δεκάδες συζητήσεις στο διαδίκτυο αλλά και εκτός αυτού. Παρ’ότι πλησιάζει ο Αύγουστος, μήνας διακοπών και ξεκούρασης για πολλούς, μακριά από τις ‘έγνοιες’ της τεχνολογίας και της πολιτικής, θαρρώ πως δεν είναι πολύ αργά να δηλώσω εδώ πως θα χαρώ στο να συζητήσω και να μεταφέρω και τις δικές σας απόψεις και ιδέες κατα την επίσκεψή μου στις Βρυξέλλες στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Αναμένω τα σχόλιά σας.

In February 2007, ISO and the IAEA created a new symbol for Ionising Radiation that complements (see “partially replaces”) the classic trefoil that’s been in use for more than sixty years. The new symbol is a red triangle with a black border that contains the trefoil, a number of jagged edges emanating from it and underneath it a skull and bones and a man running. All in black. You can find a picture of the logo here. I cannot copy it here as it is copyrighted by ISO/IAEA.

The new symbol is a ridiculously bad design for a number of reasons and at a number of levels. The reason for the new symbol is that the old one, our ‘beloved’ trefoil, was not intuitive and those not educated with regards to its meaning might not grasp its importance. While there is some merit to this, the argument is moot: the trefoil, as with the biohazard trefoil, were designed this way and their significance should be taught to everyone that might be in contact or near radioactive/biohazardous areas or materials. They are not supposed to be intuitive, but they do satisfy many of the conditions for successful symbols: they are relatively simple, not language specific and easy to discern for both people that are colourblind or that have reduced eyesight.

The new symbol is an attempt for a more intuitive representation of the danger. Yet the presence of the old radioactivity trefoil is kind of defeating its purpose; if people do not know what the trefoil is, the skull and running man will only provide half the story. They may not realise how serious the danger is or choose to ignore the sign alltogether. Exactly what they would do in the old case, if they didn’t know what the trefoil meant.

Moreover, the new symbol is far worse in terms of colour contrast (black over red is hardy as good as black over yellow) and it is also extremely cluttered; this means that it’s probably going to be extremely difficult to discern in small sizes or by people that cannot see very well.

If anything, I find the ISO/IAEA decision bad, not because they chose to replace the trefoil, but because they did such a bad job in finding an alternative symbol. In the end, however, use of the new symbol requires permission from those organisations, whereas the trefoil is free to use. Given how bad the new symbol is, I guess many people that don’t have to use it will keep on using the old one anyway.