Περίπου μια δεκαετία μετά την — εν τέλει — σκανδαλώδη παρουσίαση και μετέπειτα κυκλοφορία του ηλεκτρικού EV1 και οκτώ χρόνια μετά την εκλογή της πλέον οικολογικά αδιάφορης κυβέρνησης των ΗΠΑ, το επιχείρημα υπέρ των ηλεκτρικών αυτοκινήτων γίνεται πιο σαφές και πρακτικό από ποτέ.

Η κυβέρνηση του G.W.Bush έχει ακολουθήσει σειρά επιχειρημάτων αρχικά υπέρ της χρήσης υδρογόνου και μετέπειτα κυρίως υπέρ της χρήσης αιθανόλης, ή μίγματος αυτής με παράγωγα του πετρελαίου όπως η αμόλυβδη βενζίνη που χρησιμοποιούμε σήμερα, ενώ παράλληλα έχει προσπαθήσει έντονα να πείσει πως η χρήση ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι ασύμφορη και ουτοπική. Δυστυχώς τα επιχειρήματα υπέρ του υδρογόνου ως πηγή ενέργειας δύσκολα πείθουν, ενώ η αιθανόλη πιθανόν να έχει αρκετά πολιτικά προβλήματα που αφορούν στην αγροτική παραγωγή του αραβοσίτου και των άλλων φυτών που απαιτούνται για την παραγωγή της.

Παρά τα πολλά και αδιαμφισβήτητα προβλήματα που υπάρχουν, τα ηλεκτρικά οχήματα, με τη μορφή των Plug-In Hybrid Electric Vehicles (PHEV), ή ‘Φορτιζόμενων Υβριδικών Ηλεκτρικών Οχημάτων’ υπόσχονται τη πλέον οικονομική, αλλά και μια σαφώς οικολογικότερη σε σχέση με τα παραδοσιακά αυτοκίνητα, βραχυπρόθεσμη λύση. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες, συνειδητοποιώντας τη σημασία της τεχνολογίας αυτής ως μεταβατική έχουν ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη PHEV, και ήδη εταιρίες όπως η Toyota, η Ford, η GM, η Renault/Nissan καθώς και πρωτοεμφανιζόμενες όπως η Aptera και η Frisk ετοιμάζουν οχήματα βασισμένα στη τεχνολογία αυτή για το επόμενο έτος στην αγορά των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Στις ΗΠΑ το πολύ πετυχημένο Toyota Prius, που εργοστασιακά στερείται της δυνατότητας ‘φόρτισης’ από ‘τη πρίζα’ αλλά βασίζεται σε έναν μηχανισμό επαναφόρτισης των σχετικά περιορισμένης χωρητικότητας μπαταριών από τον κινητήρα κατα το φρενάρισμα, μπορεί να τροποποιηθεί από διάφορες μικρές εταιρίες σε PHEV μέσω της αντικατάστασης των μπαταριών με πολύ ανώτερης χωρητικότητας και αναβάθμισης του λογισμικού των ελεγκτών των μπαταριών ώστε τα υποσυστήματα διαχείρισης της ενέργειας του αυτοκινήτου να συνεχίσουν να λειτουργούν φυσιολογικά παρά την αυξημένη ενεργειακή χωρητικότητα τους. Οι μετατροπές αυτές κοστίζουν περίπου $30,000 (€20,000) και διατίθενται από αρκετές μικρές εταιρίες που εκμεταλλεύονται τόσο την ολοένα μεγαλύτερη οικολογική συνείδηση των εύπορων πολιτών των ΗΠΑ, το συναίσθημα της ακρίβειας που προκαλεί το αυξημένο κόστος της βενζίνης (παρά το γεγονός πως οι μετατροπές είναι πολύ ακριβότερες απ’όσο θα μπορούσε ποτέ να είναι η χρήση ενός αντίστοιχου βενζινοκίνητου οχήματος στα χρήσιμα του χρόνια, έστω και με την αυξημένη τιμή των καυσίμων) και τις ιδιαίτερα ελκυστικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ (ιδιαίτερα με στις ώρες μειωμένης κατανάλωσης). Ένα τροποποιημένο Prius έχει πολύ μεγαλύτερη χιλιομετρική αυτονομία με χρήση καθαρά της αποθηκευμένης ηλεκτρικής ενέργειας και μειωμένη κατανάλωση καυσίμου που σε κάποιες περιπτώσεις πλησιάζει το 1λίτρο/100χιλιόμετρα και αυτό μόνον όταν οι αποστάσεις ξεπερνούν τη χωρητικότητα των μπαταριών. Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του IEEE Spectrum πάραυτα, είναι αβέβαιο εαν η τροποποιήσεις είναι οικολογικότερες των εργοστασιακών ρυθμίσεων για λόγους που περιγράφει αναλύτικα το άρθρο και που έχουν να κάνουν με το σύστημα διαχείρισης της μηχανής.
»

< ?php echo '

Αυτό είναι ένα άχρηστο άρθρο. Δε γράφω τίποτα νεο. Τίποτα άγνωστο. Κανονικά δε θα έπρεπε να υπάρχει. Κανονικά δε θα έπρεπε να είναι δυνατή μια τέτοια καταστροφή.

Βρισκόμαστε σε μια χώρα που βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης. Αντιμετωπίζουμε χρόνια προβλήματα πυρκαγιών και λειψυδρίας. Η εξαφάνιση του δάσους αποτελεί το πρώτο βήμα της μετατροπής της χώρας μας σε έρημο και απειλεί άμεσα τη πανίδα της χώρας καθώς και τους κατοίκους της. Τι κάνουμε γι’αυτό;

Ανεχόμαστε μια πολιτική ηγεσία και τις διοικητικές επιλογές της που εδώ και δεκάδες χρόνια έχει αποδείξει την ανικανότητα και την αλαζονία της. Φέτος, για πρώτη φορά, αντικρύσαμε μια καταστροφή που κόστισε (μέχρι στιγμής) τη ζωή σε περισσότερους από εξήντα συνανθρώπους μας. Ο κ. Καραμανλής μιλάει για εθνική ενότητα και ‘τρομοκρατικές επιθέσεις’ και ‘ασύμμετρες απειλές’, σε μια προσπάθεια να εμφανισθεί ως το ‘θύμα’ της περίστασης, ενώ ο κ. Παπανδρέου ενώ κράτησε αρχικά μια σεμνή στάση, εν’όσο καιγόντουσαν δεκάδες σπίτια και άνθρωποι μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους, επέστρεψε εχθές το βράδυ στον λαϊκιστικο λόγο και τους τραγελαφικούς (από τη θέση του) αφορισμούς που τον έχουν χαρακτηρίσει από τη πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη προεδρία του κόμματος του. Δεν έλειψαν φυσικά και οι μικρότεροι πολιτικοί αρχηγοί που — ως συνήθως — επίσης δεν φαίνονται να έχουν πολλά να πούν (ή να πράξουν).

Τι πρέπει να γίνει για να κάνουμε κάτι; Πρέπει πάντα να περιμένουμε μια καταστροφή τέτοιου (ή μεγαλύτερου) μεγέθους για να γίνουμε λιγότερο αδιάφοροι ή ανεκτικοί στην διαφθορά και την ανικανότητα; Η Πάρνηθα ακολουθήθηκε από μια μικρή διαδήλωση και μούτζες. Αλήθεια πόσοι από αυτούς που συμμετείχαν θα (ξανα)ψηφίσουν ΠαΣοΚ ή ΝΔ; Λίγες εβδομάδες έχουν περάσει και η Πάρνηθα, το Πήλιο, η Πεντέλη για τους περισσότερους έλληνες έχουν ‘ξεχαστεί’. Θα τα θυμηθούν σε ενημερωτική εκπομπή αναδρομής στο τέλος τους έτους. Ίσως τα θυμηθούν χρόνια μετά όταν θα καεί το/η/ο [μέρος με πράσινο στην Ελλάδα]. Έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ, να πεθάνουν δεκάδες άνθρωποι, να καταστραφούν δεκάδες χωριά, να καούν εκατοντάδες σπίτια, για να βγούν από το λήθαργο οι συμπολίτες μας; Θυμάστε το Σάμινα; Τι έχει αλλάξει από τότε; Είμαστε βέβαιοι πως μια ακόμη τραγωδία δε θα επαναληφθεί; Τι θα έχει αλλάξει στον τομέα της προστασίας του δάσους και των ανθρωπίνων καταυλισμών σε εννέα-δέκα χρόνια; Πόσο από το χαμένο δάσος θα προστετευθεί και θα αναδασωθεί (τεχνητά ή φυσικά) και πόσο θα έχει χτιστεί και αποχαρακτηρισθεί;
»