Εδώ και περίπου 40 ημέρες επανήλθε στο προσκήνιο το ζήτημα των καμερών, των προσωπικών δεδομένων, της παρακολούθησης πολιτών από τις αρχές, τη νομιμότητα χρήσης οπτικοακουστικού περιεχομένου από τις κάμερες ρύθμισης της κυκλφοορίας ως αποδεικτικό στοιχείο κατα ατόμων. Είναι σαφές πως αφ’ενός ο παραγκωνισμός της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, τον υπεύθυνο φορέα λειτουργίας των καμερών κατα τη πορεία της 17ης Νοεμβρίου 2007, αφ’ετέρου η παραίτηση των μελών της Αρχής, μετέτρεψε το θέμα από την άνευ θεσμικής σημασίας επιθυμία της αστυνομίας και δήλωση ενός αναρμόδιου υπαλλήλου του κράτους σε μείζον ζήτημα εσωτερικής πολιτικής. Κι ενώ οι ευθύνες σίγουρα βαραίνουν ως επι το πλείστον τη κυβέρνηση, η στάση της Αρχής θα μπορούσε να ήταν ουσιαστικότερη. Μια καλή, αρκετά πλήρης αν και κάπως φλύαρη σε σημεία, κριτική της στάσης της Αρχής καθώς και παρουσίαση της πρόσφατης τροπολογίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχει ετοιμάσει ο e-lawyer εδώ. Αξίζει να τη διαβάσετε.

Το ζήτημα των καμερών μου φαίνεται κάπως τραγελαφικό για διάφορους λόγους: αφ’ενός θεωρώ πως η αστυνομία είναι ήδη γνώστης αρκετών εκ των ατόμων που πραγματικά προκαλούν σημαντικές υλικές ζημιές, όμως πολύ σπάνια καταφεύγει σε συλλήψεις, και όταν αυτό συμβαίνει οι συλλήψεις είναι ελάχιστες. Αφ’ετέρου, σε ό,τι αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων, ως υφίσταται σήμερα, δηλώνω το εξής: ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να βρεί διάφορα κλιπάκια από ελληνικές κάμερες παρακολούθησης του οδικού δικτύου που απεικονίζουν ατυχήματα ή ‘αστείες’ (τραγικές) παραβάσεις κατα περίπτωση. Σε αρκετές από αυτές τις περιπτώσεις είναι εμφανή κάποια διακριτικά στοιχεία των οχημάτων (π.χ. μοντέλο, χρώμα) όπως και χαρακτηριστικά ανθρώπων και κάποια από αυτά συνοδεύονται από ήχο. Παραδείγματα: [1][2][3][4]. Αν είναι τόσο σημαντική η προστασία των προσωπικών δεδομένων όπως προκύπτουν από τις κάμερες αυτές, πως είναι δυνατόν να βρίσκει ο οποιοσδήποτε περιεχόμενο προερχόμενο από αυτές σε έναν διεθνή, δημόσιο ιστότοπο όπως το YouTube;
»