Τη περασμένη Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008, έλαβα μια πρόσκληση από την ομάδα Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ για μια επίσκεψη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες όπου θα πραγματοποιηθεί σειρά συναντήσεων με Ευρωβουλευτές, σχετικούς Επιτρόπους της Επιτροπής καθώς, εκπροσώπους κάποιων ιδιαίτερα γνωστών Μη-Κυβερνητικών Οργανισμών (π.χ. Statewatch, EFF μεταξύ άλλων) αλλά φυσικά και αρκετών bloggers, πάνω στο θέμα της ελευθερίας της έκφρασης, της πρόσβασης στο διαδίκτυο και — κατ’επέκταση — τα σχετικά ζητήματα της πειρατείας, του απορρήτου των επικοινωνιών και των ελεγκτικών και θεσμικών μηχανισμών που τόσο η βιομηχανία όσο και αρκετές κυβερνήσεις σήμερα μελετούν ή θέτουν σε λειτουργία για τον έλεγχο του μέσου. Στην Ελλάδα, εξέχον παράδειγμα της προσπάθειας αυτής αποτελεί η δημόσια διαβούλευση του ΟΠΙ που ολοκληρώθηκε προ κάποιων εβδομάδων και οι θέσεις του οργανισμού όπως έχουν παρουσιασθεί τόσο μέσω των αποτελεσμάτων του οργανισμού όσο μέσω και των δηλώσεων της διευθύντριάς του [δείτε επίσης και τον σχολιασμό των θέσεων αυτών εδώ]. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο αντίστοιχες προσπάθειες έχουν ήδη περάσει τα πρώτα στάδια της έγκρισης και αναμένεται να υλοποιηθούν τους επόμενους μήνες.

Θεωρώ πως η πρωτοβουλία των Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ είναι άξια συγχαρητηρίων και πως η επίσκεψη αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για ώριμη συζητήση, στον πλέον βασικό νομοθετικό χώρο της Ευρώπης, πάνω σε κάποια από τα κρισιμότερα θέματα που απασχολούν αυτούς που ασχολούνται με το διαδίκτυο σήμερα (ως μέσο πολιτισμού και επικοινωνίας) αλλά — κυριότερα — θα απασχολήσουν τις επόμενες γενεές καθώς η σημασία του κορυφωθεί τα επόμενα χρόνια. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί το τελευταίο ελεγκτικό μηχανισμό με επαρκή ισχύ ώστε να αντιστρέψει την όποια εθνική νομοθεσία και να εξασφαλίσει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών του διαδικτύου, επαναπροσδιορίζοντας την ισχύ, τις αξιώσεις και τα δικαιώματα των μεγάλων εταιριών παραγωγής πολυμέσων των οποίων τα συμφέροντα φέρονται [επίμαχα] να πλήττονται, εκεί που οι νομοθέτες των κρατών-μελών απέτυχαν.

Σε επικοινωνία μου με τους διοργανωτές την εβδομάδα που τελειώνει, ενημερώθηκα πως θα παρευρίσκονται πολιτικοί από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα (τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ). Επιπλέον, πιστεύω πως θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη και η παρουσία σχετικών με το αντικείμενο ενδιαφερόμενων πολιτών (βλ. ‘bloggers’) και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες ώστε να υπάρξει ένας σφαιρικός, ουσιαστικότερος διάλογος — κάτι που ελπίζω πως θα συμβεί, έστω και σε περιορισμένο σχετικά βαθμό.

Τα θέματα που θα συζητηθούν δεν είναι ξένα στο cosmix.org. Έχουν κεντρική θέση στο θεματολόγιό του εδώ και αρκετά χρόνια και έχουν απασχολήσει τόσο τους αναγνώστες όσο και φίλους σε δεκάδες συζητήσεις στο διαδίκτυο αλλά και εκτός αυτού. Παρ’ότι πλησιάζει ο Αύγουστος, μήνας διακοπών και ξεκούρασης για πολλούς, μακριά από τις ‘έγνοιες’ της τεχνολογίας και της πολιτικής, θαρρώ πως δεν είναι πολύ αργά να δηλώσω εδώ πως θα χαρώ στο να συζητήσω και να μεταφέρω και τις δικές σας απόψεις και ιδέες κατα την επίσκεψή μου στις Βρυξέλλες στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Αναμένω τα σχόλιά σας.

Προ κάποιων εβδομάδων ο Νίκος Σμυρναίος έγραψε στο blog του σχετικά με το ζήτημα της παρακολούθησης των συνδέσεων του διαδικτύου στα πλαίσια της προσπάθειας, τόσο κρατικών όσο και ιδιωτικών φορέων για τη μείωση της ανταλλαγής πνευματικών έργων μέσω του διαδικτύου. Σήμερα διάβασα από το blog του Ματθαίου Τσιμιτάκη ένα παρεμφερές άρθρο που παραπέμπει και εμπλουτίζει το πρώτο. Ας σημειωθεί πως ο Ματθαίος αναφέρει και ένα κείμενο γραμμένο από τον Νίκο Δρανδάκη, το οποίο παρ’ότι συναφές έχει σαφώς διαφορετική θέση και περιεχόμενο και το οποίο δε θα σχολιάσω εδώ.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Όταν διάβασα το άρθρο του Νίκου Σμυρναίου προβληματίστηκα. Η θέση μου σχετικά με την ΑΕΠΙ, τον ΟΠΙ, το copyright και τον επιχειρούμενο δαιμονισμό της μη-κερδοσκοπικής ανταλλαγής μέσων πνευματικής ιδιοκτησίας από τις μεγαλοβιομηχανίες των ΗΠΑ και της Δυτικής Ευρώπης είναι γνωστή σε όσους διαβάζουν τακτικά τα κείμενά μου. Κατα συνέπεια συμφωνώ απόλυτα με και επικροτώ την δημοσιοποίηση της όποιας παράτυπης (πόσο μάλλον παράνομης) ενέργειας από τη πλευρά των εν λόγω οργανισμών και των εκπροσώπων τους σε κάποιο blog ή άλλο δημόσιο μέσο και τη προσπάθεια αποτροπής του στραγγαλισμού των ατομικών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο μέσω αδιαφανών, αντικοινωνικών νομοθετικών ή άλλων κανονιστικών πράξεων.
»