A Fist Full of Euros reports on the crucial topic of ISPs, neutrality, surveillance as manifested through the failed ‘three strikes’ french law that’s now reached the European Parliament.

Διάβαζω από την ΕΡΤ σχετικά με το πρόστιμο που επέβαλε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα στην Ελληνική Αστυνομία καθώς:

κατά τη διάρκεια του φοιτητικού συλλαλητηρίου στις 22.3.2007 και παρά την απαγόρευση, στην πορεία που ακολούθησε λειτουργούσαν εκτός από τις κάμερες που είναι για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας των οχημάτων, λειτουργούσαν κι εκείνες που είναι τοποθετημένες σε πλατείες της περιοχής.

Πέρυσι τον Νοέμβριο, μεγάλος μέρος της Αρχής παραιτήθηκε γι’ακριβώς το ίδιο παράπτωμα: η αστυνομία, με τη παρουσία δυο εισαγγελέων, παρακολουθούσε την (ήσυχη και ειρηνική) πορεία του Πολυτεχνείου χρησιμοποιώντας τις κάμερες παρακολούθησης κυκλοφορίας καθώς και άλλες κάμερες που βρισκόντουσαν στις κοντινές πλατείες, παραβαίνοντας το Σύνταγμα, την ελληνική νομοθεσία καθώς και τις αποφάσεις (και συγκεκριμένα την απαγόρευση) της Αρχής.

Επτά μήνες μετά, η νεα ‘Αρχή’ επιβάλλει πρόστιμο €5,000 για την ίδια ακριβώς συμπεριφορά από μέρους της αστυνομίας στη πορεία του Μαρτίου 2007.

Δε ξέρω με ποιό κριτήριο (ή κανόνα) το πρόστιμο ορίσθηκε σε ένα τόσο τραγελαφικό ποσό. Όπως και να έχει κάποιος ξέχασε τα δυο μηδενικά στο τέλος που θα το μετέτρεπαν σε πραγματικό πρόστιμο σε κρατική υπηρεσία που κατ’εξακολούθηση συλλαμβάνεται επ’αυτοφόρω να παρανομεί.

A critical piece at AlterNet on Obama’s recent position shift on matters such as the death penalty, Guantanámo, surveillance, free trade and others. Certainly worth a read.

Στις 27 Μαρτιόυ 2008 η υπόθεση ενός γαλλικού ‘αντίγραφου’ του γνωστού Digg, του Fuzz.fr (πλεόν εκτός λειτουργίας) εκδικάστηκε στο Tribunal de Grande Instance de Paris για παράβαση της ιδιωτικότητας του ηθοποιού Olivier Martinez. Ο ιστότοπος, παρόμοιος με αρκετούς άλλους, τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε Ευρωπαϊκές χώρες, επέτρεπε στους επισκέπτες του να καταχωρίσουν τις διευθύνσεις ενδιαφέροντων άρθρων και να ψηφίσουν, δημιουργώντας ένα ‘κοινωνικό’ πρωτοσέλιδο με τα δημοφιλή άρθρα όπως ορίζωνται εκείνη τη στιγμή από τους χρήστες του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται πως κάποιο άρθρο εμπεριείχε φήμες για τη προσωπική ζωή του εν λόγω ηθοποιού. Δυστυχώς, το δικαστήριο απεφάνθη πως οι ιδιοκτήτες του ιστότοπου θα έπρεπε να είχαν αποτρέψει τη δημοσίευση του συνδέσμου προς το επίμαχο άρθρο, παρά το γεγονός πως η διαδικασία ήταν καθ’όλα αυτοματοποιημένη και τα άρθρα επιλέγονταν από τους χρήστες και όχι το προσωπικό του ιστοτόπου. Δε γνωρίζω εαν πριν προχωρήσει σε νομικές διαδικασίες εναντίον του fuzz.fr ο εν λόγω ηθοποιός είχε ενημερώσει τον ιστότοπο σχετικά με το περιεχόμενο αυτό και εαν ναι ποιά ήταν η αντίδραση των ιδιοκτητών του. Όπως και να έχει θεωρώ πως είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα υπόθεση που μας αφορά άμεσα και δυστυχώς απειλεί μια ολόκληρη κλάση εφαρμογών βασισμένων στη κοινωνική συνεισφορά και αλληλεπίδραση μεταξύ των χρηστών και ίσως αποτελέσει αποτρεπτικό παράγοντα για νέες προσπάθειες στον χώρο. Περισσότερα εδώ [στα γαλλικά]

Update: Δείτε και το σχετικό άρθρο από τη Le Monde [στα γαλλικά] καθώς και το αναλυτικό άρθρο του Νίκου Σμυρναίου.

Ο E-Lawyer γράφει για τη ανησυχία και την επερχόμενη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο κρίσιμο θέμα της ιδιωτικότητας και με αφορμή τη χρήση των καμερών στους δρόμους, τη παράιτηση των μελών της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κλπ.

Την ίδια στιγμή η Ευρωβουλή κατακρίνει με απόφασή της τη κατάχρηση εξουσίας από την Επιτροπή καθώς και τις εθνικές κυβερνήσεις των κρατών-μελών, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια μέσω της θέσπισης νομοθεσίας με συνοπτικές διαδικασίες (χωρίς δημόσιο διάλογοι), και συγκεκριμένα νόμων που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα καθώς και τη “δίκαιη δίκη”. Σχετικά με το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα γίνεται αναφορά στη χρήση μεθόδων παρακολούθησης καθώς και την διακίνηση προσωπικών, ευαίσθητων δεδομένων μεταξύ κυβερνητικών οργανισμών με πρόφαση την εθνική ασφάλεια και την πάταξη της τρομοκρατίας.

Η σημασία της απόφασης της Ευρωβουλής είναι μεγάλη καθώς αποτελεί το μοναδικό δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το Συμβούλιο αποτελεί δημοκρατικό θεσμό μόνον έμμεσα και έχει ιδιαίτερα περιορισμένες αρμοδιότητες ούτως ή άλλως). Βρίσκω τον συμβολισμό της χρονικής σύμπτωσης αν μη τι άλλο ενδιαφέρωντα και ελπίζω πως η παρέμβαση τόσο της Επιτροπής στην Ελλάδα, όσο και της Ευρωβουλής στην Επιτροπή θα έχουν θετικό αποτέλεσμα. Δυστυχώς, στη δεύτερη περίπτωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δε φαίνεται να έχει την ισχύ που θα έπρεπε ώστε να ελέγχει αποτελεσμάτικά την Επιτροπή, ως οφείλει.

It is exactly the statements, the approach and the resulting business strategy of this kind that turned people to mp3s and the free trade of music online in the first place. Idiots.