Yep, it’s about Twitter, one of the most, if not the most pointless, time-wasting fads that came out of the big ol’ Web 2.0. Like it or not, more than half of Twitter’s users never even posted a single tweet, let alone ‘followed’ anyone. Read the report at Ars.

While flawed in some of its comparisons, the article rings so painfully true and accurately depicts the lunacy of the post bubble renaissance of the web industry.

Στις 27 Μαρτιόυ 2008 η υπόθεση ενός γαλλικού ‘αντίγραφου’ του γνωστού Digg, του Fuzz.fr (πλεόν εκτός λειτουργίας) εκδικάστηκε στο Tribunal de Grande Instance de Paris για παράβαση της ιδιωτικότητας του ηθοποιού Olivier Martinez. Ο ιστότοπος, παρόμοιος με αρκετούς άλλους, τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε Ευρωπαϊκές χώρες, επέτρεπε στους επισκέπτες του να καταχωρίσουν τις διευθύνσεις ενδιαφέροντων άρθρων και να ψηφίσουν, δημιουργώντας ένα ‘κοινωνικό’ πρωτοσέλιδο με τα δημοφιλή άρθρα όπως ορίζωνται εκείνη τη στιγμή από τους χρήστες του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται πως κάποιο άρθρο εμπεριείχε φήμες για τη προσωπική ζωή του εν λόγω ηθοποιού. Δυστυχώς, το δικαστήριο απεφάνθη πως οι ιδιοκτήτες του ιστότοπου θα έπρεπε να είχαν αποτρέψει τη δημοσίευση του συνδέσμου προς το επίμαχο άρθρο, παρά το γεγονός πως η διαδικασία ήταν καθ’όλα αυτοματοποιημένη και τα άρθρα επιλέγονταν από τους χρήστες και όχι το προσωπικό του ιστοτόπου. Δε γνωρίζω εαν πριν προχωρήσει σε νομικές διαδικασίες εναντίον του fuzz.fr ο εν λόγω ηθοποιός είχε ενημερώσει τον ιστότοπο σχετικά με το περιεχόμενο αυτό και εαν ναι ποιά ήταν η αντίδραση των ιδιοκτητών του. Όπως και να έχει θεωρώ πως είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα υπόθεση που μας αφορά άμεσα και δυστυχώς απειλεί μια ολόκληρη κλάση εφαρμογών βασισμένων στη κοινωνική συνεισφορά και αλληλεπίδραση μεταξύ των χρηστών και ίσως αποτελέσει αποτρεπτικό παράγοντα για νέες προσπάθειες στον χώρο. Περισσότερα εδώ [στα γαλλικά]

Update: Δείτε και το σχετικό άρθρο από τη Le Monde [στα γαλλικά] καθώς και το αναλυτικό άρθρο του Νίκου Σμυρναίου.

The following image says it all really:

These past few days there’s been a flurry of WebKit posts over at Surfin’ Safari about its ACID3 performance. I guess when dealing with bugs, and given the fact that Microsoft typically needs around 5 years before simple CSS1 bugs are fixed (as an aside the first and only version of Internet Explorer to date that passes ACID2 is 8 Beta 1, released a couple of weeks ago), I was surprised to see how fast the WebKit developers worked towards passing the ACID3 test. Between 20:22 and 03:51 another three ACID3 bugs were fixed, taking the score to 99/100. I guess by tomorrow WebKit will officially be ACID3 compliant. Woohoo!

By comparison, Firefox 3.0 Beta 4 that I’m using to write this post in Ubuntu Hardy Heron Beta1 scores a somewhat respectable 68/100, although I don’t think they’ll pass ACID3 before the final version is out.

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα και χρήσιμα ελληνικά έργα στο διαδίκτυο που αφορά τους περισσότερους από εμάς. Για χρόνια σκεφτόμασταν με κάποιο φίλο να φτιάξουμε κάτι παρόμοιο αλλά φαίνεται πως μας πρόλαβαν. :)

Πρακτικά αποτελεί ένα web application βασισμένο στο Google Maps που επιτρέπει στους χρήστες να ορίσουν επικίνδυνα σημεία στους δρόμους της Ελλάδος. Δεν είναι πλήρες, ούτε έχει εξαντλήσει πολλές από τις ιδέες που είχαμε (π.χ. δημιουργία layers με ορθόγονη πληροφορία, π.χ. πόροι, έργα, σημεία κινδύνου κλπ., περισσότερες/πολλαπλές κατηγορίες, όπως χαλασμένα φανάρια, διπλά σήματα κ.α.) όμως είναι πολύ καλοφτιαγμένο και αξίζει την υποστήριξή σας. Αν γνωρίζετε οδικά σημεία που παρουσιάζουν επικινδυνότητα στους οδηγούς ή πεζούς ‘καρφώστε’ τα στον χάρτη! Ελπίζω πως εν καιρώ οι υπεύθυνοι φορείς (δήμοι, νομαρχίες, υπουργεία κλπ.) θα δώσουν τη πρέπουσα σημασία. Όπως και να έχει μια δημόσια υπηρεσία όπως αυτή ακυρώνει πολλές από τις δικαιολογίες που συχνά ακούμε.

I have to admit I’m not a huge fan of PayPal as it has more than its fair share of security issues, but I occasionally use it as it is convenient. Nevertheless, in the past few days I’ve noticed that several ‘major’ online stores have added PayPal as a payment option. Take for example HP or Native Instruments. Several international online retailers (e.g. Expansys or Pixmania), have had a PayPal payment option for a long time and many smaller retailers take advantage of the company’s streamlined services.

I am not sure what the demographics of the service’s users are, but I’m quite certain that users in several European countries are not really big customers of PayPal. My personal experience with it has been generally good, with the exception of one time when I tried using it for a relatively large amount and ended up having my card deactivated for a few days — banks don’t seem to like PayPal much. Yet its adoption as a payment option in the online stores of large corporations may signify that it’s becoming an accepted alternative to bank payment processors, a manifestation perhaps of the e-currency theories of the 1990s. What do you think?