File systems are the programs that allow and manage the data and storage thereof in storage devices. Commonly, desktop users interact with files, directories (folders) and volumes (drives). This is the way the file system presents the information to the user. It used to be the case that the mapping between the presentation and storage of the information was direct. Modern file systems are complicated beasts: the feature several abstraction mechanisms that maintain a fixed/static file format, while allowing for improvements on the logical operations that manage where data is stored. They are modular in that they can accept plugins that provide additional functionality, such as compression or encryption of data. Frequently they optimise the writes and the reads from the storage medium so as to attain higher performance. Barring the promises of holographic storage [1], storage technology has remained largely the same in the past three decades. Sadly, for most computer users, the typical file system found on their computer has not progressed too much either.
»

Εχθές το πρωί κυκλοφόρησα προς το κέντρο των Αθηνών με το αυτοκίνητο. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια, καθώς συνήθως χρησιμοποιώ το μετρό ή λεωφορεία για τις μετακινήσεις μου στη ζούγκλα.

Προφανώς οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Τυπική πλέον παρατήρηση πως η μεγάλη δυστυχώς πλειοψηφία των οχημάτων ‘μεταφέρουν’ μόνον έναν άνθρωπο: τον οδηγό. Φυσικά γνωρίζω πως όλοι αυτοί οι μοναχικοί οδηγοί που αντί να πάρουν κάποιο ΜΜΜ, αποφάσισαν να πάρουν το αυτοκίνητό τους, έχουν κάποιο λόγο, π.χ. κουβαλούν έπιπλα, βαλίτσες κλπ, και δεν είναι απλώς τεμπέληδες νεοέλληνες που βαριούνται/απαξιούν να πάρουν το μετρό ή το λεωφορείο για τις μετακινήσεις τους. Στη Κηφισίας, προ-Ολυμπιακή πινακίδα με μακέτα του νέου δρόμου και τη φράση “Έχουμε δρομους μπροστά μας”. Και μπροστά μας, οι ίδιοι αυτοί δρόμοι οπως στη μακέτα (μόνον χωρίς τις διαγραμμίσεις..), γεμάτοι με εκατοντάδες αυτοκίνητα σε ούρες μερικών χιλιομέτρων.
»

Ξεκίνησε εχθές το πρίσμα+, το πρώτο ψηφιακό κανάλι της ΕΡΤ, και το πρώτο επίγειο ψηφιακό κανάλι της Ελλάδος. Εντυπώσεις;

Μέτριες. Περίμενα περισσότερα από την ΕΡΤ, όχι τόσο σε περιεχόμενο (είναι ούτως ή άλλως η πρώτη εβδομάδα!) αλλά σε χρήση βασικότατων υπηρεσιών του DVB-T. Συγκεκριμένα, οι υπότιτλοι (οι οποίοι δεν περιορίζονται στον διάλογο αλλά συμπεριλαμβάνουν και περιγραφές του ηχητικού σήματος, π.χ. *χαστούκι*, *βρέχει έξω*, *πόρτα κλέινει* κλπ. καθώς απευθύνονται και σε άτομα με ειδικές ανάγκες) δεν εκπέμπονται μέσω DVB-SUB ή έστω DVB-TXT αλλά είναι ‘καμμένοι’ πάνω στο video track. Ιδιαίτερα ενοχλητικό, όπως και το γεγονός πως οι (ευπρόσδεκτες!) ταινίες που προβάλλει το πρισμα+ δεν είναι σε 16:9 αλλά σε 4:3. Η χρήση επιλεγόμενων υποτίτλων μέσω DVB-SUB ή άλλου πρωτοκόλλου, θα επέτρεπε και στους θεατές δίχως προβλήματα ακοής να απολαύσουν πολλά από τα προγράμματα χωρίς να αποκλείουν τη χρήση των υποτίτλων από αυτούς που πραγματικά τους χρειάζονται.

Δε κατανοώ ποιός ο λόγος που η ΕΡΤ δε παρέχει DVB Programme Guide Data ώστε όσοι μπορούν να έχουν άμεσα πληροφορίες για το πρόγραμμα του πρίσμα+. Τέλος η ποιότητα εκπομπής είναι αρκετά χαμηλή (χαμηλό bitrate/ρυθμό συμβόλων) με εμφανή artifacts και κακής ποιότητας πηγαίο σήμα σε αρκετές εκπομπές, όπως είχα γράψει παλαιότερα. Σε σχέση με την αντίστοιχη βρετανική, ιταλική και γαλλική ψηφιακή η τεχνολογία (και τεχνογνωσία) που παρουσιάζει ΕΡΤ Ψηφιακή είναι ενα ανέκδοτο. Σίγουρα είναι ακόμη αρχή αλλά θεωρώ πως αρκετό χρόνο είχαν και αναφέρομαι κυρίως σε εκμετάλλευση της υπάρχουσας τεχνολογίας και όχι στη ποιότητα του προγράμματος.

Τις τελευταίες δυο εβδομάδες δεκάδες πανεπιστήμια της Γαλλίας έχουν γίνει πεδίο μάχης μεταξύ φοιτητών και αστυνομίας. Ο λόγος: το νεο νομοσχέδιο που αφορά το CPE (Contrat Première Embauche, συμβόλαιο πρώτης πρόσληψης). Το νεο νομοσχέδιο ουσιαστικά δίνει απόλυτη εξουσία στον εκάστοτε επιχειρηματία πάνω στους υπαλλήλους ηλικίας κάτω των 26 (προς το παρόν, ενδέχεται να αυξηθεί αυτό το όριο), δίχως συμβόλαιο, καθώς του επιτρέπει να τους απολύσει δίχως αιτιολόγηση ανα πάσα στιγμή μέσα σε 2 χρόνια από την αρχική σύμβαση. Ο χρόνος εκτίμησης (period d’essai ή αγγλιστί probation period), που τώρα αυξάνεται στα 2 έτη ήταν, μέχρι σήμερα στη Γαλλία, 2 μήνες. Ο χρόνος αυτός είναι ιδιαίτερα μεγάλος, αρκετά μεγαλύτερος των 6-12 μηνών (Βρετανία και ΗΠΑ).
»