The Israeli-Palæstinian conflict is now more than sixty years old. It’s clear to all, but the most extreme nationalists (of both involved nations) or naïve idealists (globally) that the only viable solution, at least for the coming decades, would be a two-state division of what is currently Israel and its occupied territories. That is the plan. It would have been pretty straightforward to implement. But it doesn’t happen. Extremists on both sides make sure it doesn’t. Israel invokes the right to self-defence when attacking large parts of the Palæstinian (and now Lebanese) population and arab militants find excuses to launch their small and medium sized rockets to Israeli cities. Yet Israel and the arab extremists are not the sole parties to blame for their excessive actions over the past twenty years. It’s largely the fault of the U.N. and the international community that stands by while countless resolutions condemning both Israel’s actions get torpedoed by the U.S., generations of children on both sides grow among dead relatives and destruction, terrorist attacks continue in Israel fuelling religious extremism and nationalism. And there we go again.
»

Forget the boring, mediocre, football World Cup final later tonight.

A thriller is taking place at Wimbledon where two of — what seems to be — the dominant male players of the next 5-10 years are competing again, just a month after Roland Garros in France.

I’m referring to Rafael Nadal and Roger Federer who meet again after one month when Nadal won his second Garros, beating the World Champion. Yet this time the roles are reversed: Rafael Nadal is not really known for his capability in grass, while Roger Federer is, having won Wimbledon three times already at the age of 24. The game is gripping. After a first 6-0 set in favour of Federer, all games have been neck-to-neck, an amazing performance on the part of Nadal who has already impressed with his appearance in Wimbledon this year. The odds are in favour of Federer, not just because of his impeccable record on grass, but also because he’s already won 2 sets. Fascinating!

Unfortunately the game is not on Hellenic TV so I’m stuck with a BBC Five Live stream.

[Update: Nadal was defeated and Federer went on to get his fourth Wimbledon title. Yet, it's clear that Nadal has improved so much on grass that it's more or less certain that he'll be back for more in the future; he's only 20 after all]

In 1823, the United States issued what came to be known as the Monroe Doctrine. The Doctrine is interesting (and important) for two reasons: first, it is the first post-establishment diplomatic expression of independence and a loud demand for acknowledgement of U.S. (increasing) power and, second, it is disguised under a thin veil of moral argumentation. It is named after the President of the U.S., James Monroe — although the actual Doctrine was largely authored by John Quincy Adams, just a few years before his assumption of the Presidency of that country.
»

Έχετε πιστωτική κάρτα και την χρησιμοποιείτε στην Ελλάδα; Ρίξτε μια ματιά σε μια απόδειξη μετά από πληρωμή με τη πιστωτική σας κάρτα. Πολύ συχνά θα παρατηρήσετε πως η απόδειξη περιλαμβάνει τον αριθμό και την ημερομηνία λήξεως της κάρτας σας καθώς και το όνομα σας, ακριβώς όπως αναγράφεται στη κάρτα.

Eίναι πλέον τυπικό, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, οι αποδείξεις πιστωτικών καρτών να αντικαθιστούν μεγάλο μέρος του αριθμού της κάρτας με αστερίσκους. Αυτό συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια και είναι απλώς ένα από τα πολλά μέτρα που παίρνουν οι τράπεζες σε αυτές τις χώρες για τη προστασία ιδιωτικών δεδομένων των πελατών τους. Προφανώς, η απόκρυψη του αριθμού προστατεύει τον κάτοχο της κάρτας από πιθανή κατάχρηση των στοιχείων αυτών από κακόβουλους υπαλλήλους ή επιχειρηματίες που, με κάποιες ιδιαίτερες γνώσεις σχετικά με τη κατασκευή και λειτουργία συστημάτων με πιστωτικές κάρτες, θα μπορούσαν να φτιάξουν ψεύτικες κάρτες. Επίσης προστετεύει από το, αγγλιστί dumpster diving.
»

Γυρίζωντας πέρυσι για πρώτη φορά στην Ελλάδα για χρονικό διάστημα αρκετά μεγάλο ώστε να ασχοληθώ με ο,τιδήποτε πέραν των διακοπών και όσων αυτές συνεπάγονται, άρχισα να ακούω — συνήθως στο αυτοκίνητο — ραδιόφωνο. Όντας μέγας φίλος της ρόκ μουσικής, γρήγορα ανακάλυψα τον Red FM. Παλαιότερα, δηλαδή πριν αφήσω πίσω μου την Ελλάδα, θυμάμαι ένα τόσο διαφορετικό τοπίο: ο Rock, ο Ρόδον (94.4 ήταν;) και ένας άλλος Skyκάτι, εντελώς ερασιτεχνικός σε ύφος και ποιότητα, που έπαιζε κυρίως μέταλ. Μετά από περίπου έναν χρόνο ακρόασης έχω να παρατηρήσω τα εξής:
»