If anything is certain is that this is fun. Lots of fun. An excellent piece of software and a great educational companion.
This is an excellent article on some of the (somewhat obvious) political issues surrounding the OLPC — some of which I have alluded to in previous articles on this site. At the same time, it gives an insight on the many of the policy and technology mistakes the OLPC project seems to have made over the past few years; from academic short-sightedness (call it arrogance if you will) to the abuse of free software ideology as a vehicle aiming to convince of the device’s value. Absolutely worth a read.
Τα εργοστάσια της πληροφορίας
Τον Ιανουάριο του 2006 έγραφα για την ελληνική Wikipedia και μεταξύ άλλων πρότεινα κάποιες από τις εργασίες των μαθητών σε γυμνάσια και λύκεια να επεξεργάζονται ομαδικά από τη τάξη και στο τέλος να συνεισφέρωνται στη Wikipedia. Όπως φαίνεται δε θα μπορούσα να ήμουν ο μόνος που θα είχε σκεφθεί κάτι τέτοιο. Το σχετικό εγχείρημα μιας καθηγήτριας του πανεπιστημίου Washington-Bothell στις ΗΠΑ δε φάνηκε να στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, όμως αυτό λίγο είχε να κάνει με την ουσία και πολύ περισσότερο με τεχνικές και διαδικαστικές ελλείψεις, όπως η μάθηση του σχετικου markup από τους φοιτητές και η διαδικασία ουδέτερης έκφρασης και ανεύρεσης ποιοτικής βιβλιογραφίας.
Με λίγη περισσότερη οργάνωση θαρρώ πως η μαζική συνεισφορά στο Wikipedia από ελεγμένες σχολικές ή πανεπιστημιακές εργασίες, ιδιαίτερα σε γλώσσες όπως η ελληνική που υπολείπωνται σε αριθμό (και πολλές φορές ποιότητα) άρθρων, είναι ίσως η καλύτερη, εξυπνότερη χρήση του κόπου και της πληροφορίας που παράγεται στο σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Σίγουρα αυτό προϋποθέτει εκμάθηση του Wikipedia ως πλατφόρμα έκδοσης και παρουσίασης πληροφοριών καθώς και των υπόλοιπων διαδικαστικών περιορισμών που συνεπάγεται η έκδοση μιας εγκυκλοπαίδειας. Αφ’ενός όμως το όφελος θα είναι τεράστιο, αφ’ετέρου νομιζω πως πολλοί μαθητές και φοιτητές αλλά και οι καθηγητές και δάσκαλοί τους θα αναγκαστούν να προσεγγίζουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο τόσο την επιλογή θεμάτων όσο και την έρευνα και διατύπωση αυτών.
Who needs actors anymore?
I really have no words for this. One of the most impressive videos on computer graphics I’ve seen in years. And I guess the guys and gals at Tübingen are not the only ones working on such models. Let the good times films roll.
» The Joel Bakan Interview
As part of The Corporation’s supplemental material, this interview of Joel Bakan, the author of the book and co-producer of the synonymous film, by Janeane Garofalo covers some of the topics presented in the book and the movie, but also goes a bit further to explain how politics, money and influence has allowed corporations to evolve into the powerful, dominant, yet completely immoral and irresponsible institution of our time. Extremely interesting and definitely worth watching, even if you have watched this excellent fllm.
» Dangerous Knowledge
In order to break the stream of posts helping me vent my frustration about Hellenic politics and the upcoming elections in that country, here’s an excellent documentary by the BBC (who else?). Its subject matter covers the work and lives of some of the most brilliant scientific minds of the last 200 years and specifically those of Georg Cantor, Ludwig Boltzmann, Kurt Gödel and Alan Turing. A common theme among them is the fact that they all committed suicide. The documentary vaguely attempts to link their prolific scientific and intellectual output and the primitive social environment in which they lived to their death, something which while possible, is vastly more complex correlation to what is presented in this documentary. Still, it is an interesting presentation, especially for those interested in the biographical details of these brilliant thinkers.
Αυτόνομα Οχήματα: Urban Challenge 2007
Το 2004 η Υπηρεσία Εξελιγμένης Έρευνας των Ενόπλεων Δυνάμεων των ΗΠΑ (DARPA), ο απόγονος της υπηρεσίας που δημιούργησε σειρά τεχνολογιών μέρος της καθημερινότητος μας (με πιο γνωστό ίσως το διαδίκτυο και τις βάσεις γι’αυτό προ τριαντα πέντε περίπου ετών), ξεκίνησε μια σειρά από ‘αγώνες’ μεταξύ αυτόνομων οχημάτων, οχημάτων δηλαδή που δεν ελέγχονται από ανθρώπους αλλά που μπορούν να αποφασίζουν μόνα τους πως θα ένεργήσουν. Οχήματα-ρομπότ αν προτιμάτε.
Ο αγώνας αποτελείτω από δύο βασικά σκέλη: το προκαταρκτικό, όπου τα οχήματα έπρεπε να εμφανίσουν ικανότητα για ταχύτητα και διακριτική ικανότητα στον δρόμο σε δοκιμαστική πίστα και απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων και το βασικό σκέλος, όπου τα οχήματα που είχαν επιτύχει στο πρώτο σκέλος θα αγωνίζονταν σε μια απόσταση 230 περίπου χιλιομέτρων στην έρημο. Ο αγώνας συμπεριελάμβανε εκατοντάδες χιλιόμετρα σε στενούς χωματόδρομους, φαράγγια, τούνελ και απόσταση σε ανηφορικούς δρόμους δίπλα στο γκρεμό, σημεία όπου το παραμικρό λάθος μπορούσε να αποβεί μοιραίο για το όχημα.
»
One of the few female computer science pioneers, Karen Spärck Jones died in early April 2007, just a few short years after her husband, Roger Needham, passed away in early 2003. Read the CL obituary as well as this month’s IEEE Spectrum’s article on her life and work titled “A woman’s work”.



