Tag copyright

An ISP is not a court.

The saga continues, with the music industry attempting to subvert the law in Europe and turn ISPs into policy enforcers and courts of law all at once. With ever higher profits in 2008, and a pretty grim record of accusing and prosecuting the elderly, single mothers with no computers etc. in the States, it seems like the music industry would rather hand the dirty job over to ISPs. This is, besides illegal, pretty prone to error --- as history has shown. I'm really looking forward to the next settlement Eircom will reach, this time with wrongly-accused (and disconnected) individuals. Hopefully it'll be more than enough to compensate for their stupidity.

Λίγο πριν τις Βρυξέλλες

Λίγο πριν την αναχώρηση για τις Βρυξέλλες, έκατσα και συγκέντρωσα σημειώσεις, bookmarks και σκέψεις σχετικά με τα θέματα προς συζήτηση. Μπορεί κανείς να συνοψίσει τα βασικά ζητήματα στο παρακάτω πίνακα: Στη κορυφή του πίνακα παραθέτω τις χαρακτηριστικές ‘εφαρμογές’, ή αν προτιμάτε δραστηριότητες που φέρονται να ‘απαιτούν’ επιπλέον νομοθετική ‘ρύθμιση’. Αφ’ενός το peer to peer, ή […]

Εκτροχιασμοί

Προ κάποιων εβδομάδων ο Νίκος Σμυρναίος έγραψε στο blog του σχετικά με το ζήτημα της παρακολούθησης των συνδέσεων του διαδικτύου στα πλαίσια της προσπάθειας, τόσο κρατικών όσο και ιδιωτικών φορέων για τη μείωση της ανταλλαγής πνευματικών έργων μέσω του διαδικτύου. Σήμερα διάβασα από το blog του Ματθαίου Τσιμιτάκη ένα παρεμφερές άρθρο που παραπέμπει και εμπλουτίζει […]

Πολιτιστική Κληρονομιά, 'Πειρατεία' και ΟΠΙ

‘Άκουσα’ από το blog του Ματθαίου Τσιμιτάκη την (ηχητική) συνέντευξη της διευθύντριας του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, κα. Ειρήνη Σταματούδη, τόσο σχετικά με το ζήτημα της πειρατείας όσο και σχετικά με το ζήτημα της πολιτιστικής κληρονομιάς και της διαφύλαξης των πνευματικών δικαιωμάτων. Υπάρχουν διάφορα σημεία που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικά και άξια συζητήσης και τα οποία, αν […]

DRMless Europe

According to the BBC report, 7digital.com is the first online music retailer to offer Warner music sans DRM in several European states. This is not exactly true: Technically, even though you cannot actually download the tracks, the honour falls onto the popular last.fm service which started offering DRMless music on demand in the US, UK and Germany a few months earlier. Still, this is a great sign of things to come and hopefully the availability of AmazonMP3 in Europe later this year will makes things even better. At the same time, the success of Radiohead's latest release, as well as NIN's Ghosts I-IV that just came out --- and which netted $750K in its first few days through the sale of the $300, 2500-copy vinyl limited edition alone --- are certainly signs of change that seep into what one might call the 'mainstream music' realm.

Charlie says 95, Ars says 50. Well, I say 30.

The lunacy of extended copyright and patent terms, the most threatening aspect of modern society with regards to freedom of information, progress, innovation and business comes to Europe, courtesy of Mr. Charlie McCreevy, the EU's Internal Market Commissioner. What Mr. Creevy seems to completely ignore is that the European Union is a completely different market and a different socio-political entity to the U.S., where extended copyright terms are already in place and the patent hell has already resulted in a vastly diminished cultural output1. And while in the United States there's increasing concern among academics, lawyers and even corporations (with the exception of the few colossal ones that stand to benefit) regarding the country's IPR legislation, many of the corporations controlling cultural output globally are European and would certainly like to see things change in Europe too. Given the radical change that the music 'industry' has been facing in the past decade, a proposal for the extension of the copyright term for music to 95 years by Mr. Creevy seems like a thinly concealed attempt by panicked record companies to hang on to whatever legislative vehicles are available to them in order to conserve a flawed and harmful (for everyone, but them) status quo. If anything, the copyright term should be reduced and should be accompanied by an overhaul of the intellectual property rights mechanism that --- to this day --- keeps musicians from enjoying the wealth that they deserve by forcing them to share the vast majority of the profits of their work with dozens of intermediaries, IPR management, marketing and promotional companies (the 'industry').
  • The main argument here is that with a more liberal legislative framework governing intellectual property in the United States, the cultural output of value, other things being equal, would be considerably higher to what it is under the dominance of a handful of multinationals and the unabated commercialisation of the main forms of art.

We will be paying artists directly.

One of my favourite sites leveraging social knowledge to benefit its users, last.fm announced yesterday that listeners will be able to stream full tracks and albums online for free on the site. And to top it all off, they will be paying artists directly from their advertising revenue. Yay!

SHARE – It's Fair.

Ευρωπαϊκή 'αντεπίθεση', τουλάχιστον επικοινωνιακά, στην ολοένα εντονότερη πίεση που αρκούν οι, μετρημένοι στα δάκτυλα, κολοσσοί της βιομηχανίας μουσικής και κινηματογράφου. Είναι ενδιαφέρον πως ενώ στην Ελλάδα ουσιαστικά τώρα αρχίζει μια συζήτηση σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο που επιθυμούμε σχετικά με την ανταλλαγή πολυμέσων μέσω διαδικτύου (και ειλικρινά ελπίζω πως θα υπάρξει ουσιαστική συμμετοχή του κόσμου και θα αποτραπεί μια σκιώδης διαδικασία θέσπισης νομοθεσίας τύπου DADVSI κεκλεισμένων των θυρών), στην Ευρώπη η έκφραση υπερ της ανταλλαγής ψηφιακού περιεχομένου πολυμέσων δικτυακώς μεταξύ φίλων έχει αποκτήσει τη δική της πολιτική πλατφόρμα τόσο εντός μεμονωμένων εθνικών πολιτικών σχηματισμών (βλ. τα 'Πειρατικά΄ Κόμματα Σουηδίας, Γερμανίας και Αυστρίας μεταξύ άλλων) όσο και στο Ευρωκοινοβούλιο από τους Πράσινους. Πολλοί ίσως βιαστούν να κατακρίνουν τόσο τις προσπάθειες αυτές όσο και τα κόμματα ως ακραία. Κι όμως, όσο ακραίες και παράλογες κι αν φαντάζουν σε κάποιους οι θέσεις των πολιτικών αυτών κομμάτων, τόσο υπερβολικές, άδικες και απεχθείς είναι οι ολοένα εντονότερες προσπάθειες της βιομηχανίας να ελέγξει που, πώς και πότε ο καταναλωτής θα απολαύσει την μουσική ή ταινία που έχει αγοράσει, καθώς και ο τραγικός τρόπος αντιμετώπισης της τέχνης, αυτών που την δημιουργούν, αλλά και της σημασίας της για τον πολιτισμό. Μια σαφώς πιο διασκεδαστική --- όμως μάλλον λιγότερο αποτελεσματική --- σάτυρα του γνωστού trailer της MPAA, από το Βρετανικό 'The IT Crowd' μπορείτε να βρείτε εδώ.

Steal This Film II

The second part of this community documentary on copyright is out. While biased to some extent in its presentation, it contains several interesting historical facts, a description of the current state of affairs and a presentation of the absurd corporate response to the internet revolution in content exchange, content creation and, effectively the new economic and production model. It is definitely worth watching for anyone interested in the subject of information freedom, copyright and consumer rights. You can find the first part of this documentary on the same site.