» Mazower’s Opinions

Mark Mazower has, for some time now, been writing poignant and increasingly strongly worded opinion articles about the effects of the crisis, the social and political repercussions that few politicians and economists bother worrying about while trying, unsuccessfully, if not plain badly, to enforce a flawed economic policy throughout Europe. His articles are grounded, accurate with the facts and highly worrisome, a scarily intense forewarning of how things can go wrong; they demonstrate the kind of foresight you would expect but seldom find in the foolish, greedy and highly myopic politicians currently governing Europe.



Το Στοίχημα της Πληροφορίας.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μέσα στο 2009 θα ‘παραχθούν’ 4-5 exabytes — δηλαδή τέσσερα με πέντε εκατομμύρια terabytes — νεας, μοναδικής πληροφορίας παγκοσμίως από ιδιώτες και επιχειρήσεις, εξαιρώντας αυτή που παράγεται σε μεγάλα επιστημονικά κέντρα στα πλαίσια ερευνητικών προγραμμάτων (βλ. CERN) ή κυβερνήσεων. Στην εποχή των πολλαπλών διαθέσιμων Terabytes για οικιακή χρήση στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ αλλά και αναπτυσσόμενες χώρες, της συνδεσιμότητος που μετριέται σε πολλαπλά (μερικές φορές δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες) Mbits ανα δευτερόλεπτο, ενός πολιτισμού ανοιχτής και άμεσης πρόσβασης στη παγκόσμια πληροφορία και της δυνατότητας επαναχρησιμοποίησης αυτής σε κάποιες περιπτώσεις (βλ. Creative Commons, Ανοιχτό Λογισμικό κλπ.), το νούμερο ίσως να μη φαντάζει όσο εντυπωσιακό όσο θα έπρεπε. Όμως είναι. Και εκτός αυτού μεγαλώνει κάθε χρόνο με ταχύτατους ρυθμούς.

Ενα από τα βασικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε στο εγγύς μέλλον, ή ορθότερα αντιμετωπίζουμε ήδη ως πολιτισμός, μια ωρολογιακή βόμβα που μέχρι σήμερα συστημικά είτε αγνοούμε, είτε απλώς επιλέγουμε να αποφύγουμε, να μεταθέσουμε δηλαδή τις όποιες προσπάθειες αντιμετώπισής της για το μέλλον είναι αυτή της διατήρησης της πληροφορίας. Μιας πληροφορίας που πλέον τόσο εύκολα — και σε τόσο μεγάλο όγκο — μπορούμε να δημιουργήσουμε.



Central planning and Research

Diomidis Spinellis wrote earlier today about the EUs planning priorities for research and how he thinks that’s bad for innovation. I agree with his thesis, but I find his complaint somewhat naïve.

Let me explain myself: If I could only give one reason to the question “What’s wrong with EU Funded Research?”, I don’t believe that ‘central planning’ would be it; sure, there are ‘themes’ that get adopted, promoted and subsequently funded by the Commission every few years in their respective FPs and this may be — as Diomidis claims — wasteful. Yet, historically, the United States, despite its overwhelming superiority in wealth, technology and the — now — more than obvious brain drain effect, has had the most prominent centrally planned academia of all developed countries by far. This goes to show that centrally planned research cannot be examined separately from the multitude of other variables involved when considering research funding, that there’s much more to blame besides planning when criticising EU Research and finally that planning per se is not a determining factor.

While I was at Imperial and in various discussions with colleagues and friends from the States, it was clear to me that research Stateside was prescribed in massive umbrella projects, whose funds trickled down the hierarchy, from professors, to post-docs and Ph.Ds; the freedom to choose what to work upon was severely constrained and the topics of research were more or less decided at a very high level where only the top of the academic hierarchy could have a say. This was especially true in the fields of science and technology where military and government programmes demanded specific outcomes, deadlines and themes.


» Phun

If anything is certain is that this is fun. Lots of fun. An excellent piece of software and a great educational companion.


» Dissecting OLPC Politics.

This is an excellent article on some of the (somewhat obvious) political issues surrounding the OLPC — some of which I have alluded to in previous articles on this site. At the same time, it gives an insight on the many of the policy and technology mistakes the OLPC project seems to have made over the past few years; from academic short-sightedness (call it arrogance if you will) to the abuse of free software ideology as a vehicle aiming to convince of the device’s value. Absolutely worth a read.



Τα εργοστάσια της πληροφορίας

Τον Ιανουάριο του 2006 έγραφα για την ελληνική Wikipedia και μεταξύ άλλων πρότεινα κάποιες από τις εργασίες των μαθητών σε γυμνάσια και λύκεια να επεξεργάζονται ομαδικά από τη τάξη και στο τέλος να συνεισφέρωνται στη Wikipedia. Όπως φαίνεται δε θα μπορούσα να ήμουν ο μόνος που θα είχε σκεφθεί κάτι τέτοιο. Το σχετικό εγχείρημα μιας καθηγήτριας του πανεπιστημίου Washington-Bothell στις ΗΠΑ δε φάνηκε να στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, όμως αυτό λίγο είχε να κάνει με την ουσία και πολύ περισσότερο με τεχνικές και διαδικαστικές ελλείψεις, όπως η μάθηση του σχετικου markup από τους φοιτητές και η διαδικασία ουδέτερης έκφρασης και ανεύρεσης ποιοτικής βιβλιογραφίας.

Με λίγη περισσότερη οργάνωση θαρρώ πως η μαζική συνεισφορά στο Wikipedia από ελεγμένες σχολικές ή πανεπιστημιακές εργασίες, ιδιαίτερα σε γλώσσες όπως η ελληνική που υπολείπωνται σε αριθμό (και πολλές φορές ποιότητα) άρθρων, είναι ίσως η καλύτερη, εξυπνότερη χρήση του κόπου και της πληροφορίας που παράγεται στο σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Σίγουρα αυτό προϋποθέτει εκμάθηση του Wikipedia ως πλατφόρμα έκδοσης και παρουσίασης πληροφοριών καθώς και των υπόλοιπων διαδικαστικών περιορισμών που συνεπάγεται η έκδοση μιας εγκυκλοπαίδειας. Αφ’ενός όμως το όφελος θα είναι τεράστιο, αφ’ετέρου νομιζω πως πολλοί μαθητές και φοιτητές αλλά και οι καθηγητές και δάσκαλοί τους θα αναγκαστούν να προσεγγίζουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο τόσο την επιλογή θεμάτων όσο και την έρευνα και διατύπωση αυτών.


» Who needs actors anymore?

I really have no words for this. One of the most impressive videos on computer graphics I’ve seen in years. And I guess the guys and gals at Tübingen are not the only ones working on such models. Let the good times films roll.


»  The Joel Bakan Interview

As part of The Corporation’s supplemental material, this interview of Joel Bakan, the author of the book and co-producer of the synonymous film, by Janeane Garofalo covers some of the topics presented in the book and the movie, but also goes a bit further to explain how politics, money and influence has allowed corporations to evolve into the powerful, dominant, yet completely immoral and irresponsible institution of our time. Extremely interesting and definitely worth watching, even if you have watched this excellent fllm.


Linode. Affordable, Fast, SSD VPS