Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μέσα στο 2009 θα ‘παραχθούν’ 4-5 exabytes — δηλαδή τέσσερα με πέντε εκατομμύρια terabytes — νεας, μοναδικής πληροφορίας παγκοσμίως από ιδιώτες και επιχειρήσεις, εξαιρώντας αυτή που παράγεται σε μεγάλα επιστημονικά κέντρα στα πλαίσια ερευνητικών προγραμμάτων (βλ. CERN) ή κυβερνήσεων. Στην εποχή των πολλαπλών διαθέσιμων Terabytes για οικιακή χρήση στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ αλλά και αναπτυσσόμενες χώρες, της συνδεσιμότητος που μετριέται σε πολλαπλά (μερικές φορές δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες) Mbits ανα δευτερόλεπτο, ενός πολιτισμού ανοιχτής και άμεσης πρόσβασης στη παγκόσμια πληροφορία και της δυνατότητας επαναχρησιμοποίησης αυτής σε κάποιες περιπτώσεις (βλ. Creative Commons, Ανοιχτό Λογισμικό κλπ.), το νούμερο ίσως να μη φαντάζει όσο εντυπωσιακό όσο θα έπρεπε. Όμως είναι. Και εκτός αυτού μεγαλώνει κάθε χρόνο με ταχύτατους ρυθμούς.

Ενα από τα βασικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε στο εγγύς μέλλον, ή ορθότερα αντιμετωπίζουμε ήδη ως πολιτισμός, μια ωρολογιακή βόμβα που μέχρι σήμερα συστημικά είτε αγνοούμε, είτε απλώς επιλέγουμε να αποφύγουμε, να μεταθέσουμε δηλαδή τις όποιες προσπάθειες αντιμετώπισής της για το μέλλον είναι αυτή της διατήρησης της πληροφορίας. Μιας πληροφορίας που πλέον τόσο εύκολα — και σε τόσο μεγάλο όγκο — μπορούμε να δημιουργήσουμε.
»

Ανακοινώθηκε αργά μέσ’την ημέρα (ώρα Ελλάδος) προχθές, γρήγορα έφτασε στα χέρια χιλιάδων εγγεγραμμένων προγραμματιστών για iPhone. Το νεο λειτουργικό προσφέρει πολλά, τόσο σε χρήστες όσο και στους ανθρώπους που σχεδιάζουν και αναπτύσσουν εφαρμογές για τη συσκευή.

Για τη χώρα μας ιδιαίτερου ενδιαφέροντος φυσικά αποτελεί το ελληνικό πληκτρολόγιο, το οποίο περιλαμβάνει την ίδια τεχνολογία αυτόματης διόρθωσης που είχαμε δεί στα αγγλικά. Ακόμη πιο σημαντικό — για όσους δε νιώθουν άνετα με τα αγγλικά — είναι το πλήρως εξελληνισμένο περιβάλλον. Με δεδομένα τα παραπάνω, καθώς και τη φημολογία πως η Vodafone σύντομα δε θα αποτελεί μονόδρομο για την απόκτηση iPhone στην Ελλάδα, το iPhone ενδέχεται να έχει ένα λαμπρό μέλλον και στη χώρα μας.

Πέραν τις σημαντικές προσθήκες στο πεδίο των χρηστών (το copy-paste είναι ίσως από τις σημαντικότερες όμως υπάρχουν εκαντοντάδες άλλες — δε θα μπώ σε λεπτομέρειες: ο ιστός προσφέρει αρκετό υλικό για όσους ενδιαφέρονται), θεωρώ άκρως σημαντικότερες τις προσθήκες για developers. Μια σειρά από νεα APIs, φοβερές δυνατότητες χαρτογράφησης και επικοινωνίας εντός των εφαρμογών, η υπηρεσία push (επιτέλους) αλλά και οι νέες μέθοδοι πώλησης και διάθεσης σπονδυλωτών εφαρμογών μέσω του AppStore αλλά και των ίδιων των εφαρμογών προς πώληση καθιστούν το iPhoneOS μια σημαντική κίνηση από την Apple που διορθώνει αρκετά από τα ελλείματα των προηγούμενων εκδόσεων για τη συσκευή και προσδίδουν νεα λάμψη σε ένα ήδη εντυπωσιακό προϊόν.

Ατυχής, κατά τη γνώμη μου, η επιμονή στη κοστολόγηση της αναβάθμισης για iPod Touch. Βλάπτει τους χρήστες, βλάπτει όμως και τους προγραμματιστές που δεδομένου του εμποδίου αναβάθμισης πολλοί από τους χρήστες των εφαρμογών τους ίσως μείνουν σε παρωχημένες εκδόσεις λογισμικού, κάτι που σαφώς επηρεάζει τόσο τον κύκλο της ανάπτυξης γενικότερα, όσο — ίσως κυρίως — και τη φάση των δοκιμών.

This past weekend, during coding, I opened last.fm and clicked on ‘My Recommendations’ and a short while later ‘B Minor’ from the 2001 album ‘Elm Street’ by Lanterna started playing from my speakers.

The track is captivating, its ambience, smooth and flowing — so different to many ‘guitar-based’ tracks out there, while at the same time more interesting sonically from the ‘electronic’ equivalents. It took little time after this before I visited 7Digital and bought the album in mp3 format.

The album, twelve instrumental pop-rock tracks featuring acoustic and — in general — clean electric guitars, strings and pads as well as playful basslines and up-beat drums is perfect material for those times when music needs to be subtle, yet more than just sonic wallpaper.

The music is hard to pinpoint, somewhere betweeen post-rock and shoegaze with a strong element of pop making it easy on the ears, yet at the same time more than your archetypal commercial variety.

The ‘band’ released a few more albums, since Elm Street came out. I’ll certainly be looking for them in the near future.

Στις αρχές του 2007 έγραφα για τις αστείες, τότε, διαφημίσεις της Forthnet που μιλούσαν για Triple Play όταν ούτε καν Double Play δεν ήταν διαθέσιμο, για τη τραγική κατάσταση της ευρυζωνικότητος στην Ελλάδα σε σχέση με προηγμένες — στον τομέα — χώρες και, εν ολίγοις, το γεγονός πως εταιρίες και κυβερνήσεις των οποίων η ρητορική αλλά και οι κατα συρροή καμπάνιες επαναπροσδιορίζουν τον όρο ‘θέατρο του παραλόγου’.

Σήμερα, δύο χρόνια αργότερα, αρκετά πράγματα έχουν ουσιαστικά αλλάξει, όμως με θλίψη παρακολουθώ πως κατά βάση η ίδια νοοτροπία, η ίδια τεμπελιά/απραξία/ανικανότητα αλλά και η ίδια προσβλητική ρητορική παραμένουν κύρια χαρακτηριστικά της Ελληνικής ‘Κοινωνίας της Πληροφορίας’, του κράτους και των εμπλεκόμενων εταιριών.
»