» Urbanized

The latest film by Gary Hustwit (Helvetica, Objectified). Good to see he keeps working along the same lines. I found both of his films interesting, at the very least. Hopefully this one is going to be equally good (if not better).

comments


2010.01.02

Ceci n’est pas un trottoir

Le trottoir grec
Έάν μπορούσε κανείς να κατατάξει σε έναν κατάλογο τους λόγους για τους οποίους η Αθήνα πάσχει ως πόλη, είμαι βέβαιος πως τα πεζοδρόμια (ή μάλλον η έλλειψη αυτών), παρ’ότι φαινομενικά ελάσσων και κοσμητικός λόγος, είναι ίσως βασική έλλειψη της πόλης που συμπαρασύρει σειρά προβλημάτων, όπως το κυκλοφοριακό, η έλλειψη πρασίνου κλπ.

Είναι δύσκολο σε κάποιον εκτός της πολεοδομίας και των απανταχού Δήμων της Ελλάδος να κατανοήσει αφ’ενός γιατί τα πεζοδρόμια έχουν φάρδος που απ’ότι φαίνεται απευθύνεται σε μικρά τετράποδα και όχι σε ανθρώπους, και αφ’ετέρου γιατί συχνά συναντά κανείς μικρά σχετικά δέντρα ή άλλα φυτά φυτεμένα στο κέντρο αυτών και αφημένα στην τύχη τους, με ελάχιστο χώρο για να αναπτύξουν τις ρίζες τους και συχνά χωρίς νερό.

Παρατηρώντας τη κατάσταση των πεζοδρομίων στην Αθήνα, θα έλεγε κανείς πως η κατασκευή τους είναι τυπολατρική· τηρεί πιστά κάποιους καλοπροαίρετους πλήν όμως αποτυχημένους κανόνες που επιβάλλουν την ύπαρξη ίσως του πεζοδρομίου αυτού καθεαυτού, την ύπαρξη δέντρων και άλλων φυτών και ένα ίσως (αστείο) ελάχιστο φάρδος, αλλά αποτυγχάνουν στο ζητούμενο: να δημιουργήσουν ένα ποιοτικό, βιώσιμο δίκτυο πεζοδρομίων όπου πεζοί πολίτες θα μπορούν να μετακινούνται με ασφάλεια ενώ παράληλλα θα περιτριγυρίζονται από χώρους πρασίνου.
»

3 comments


» Printing Buildings

This is not the first time I’m reading about this; some five years ago I remember reading a related article online or in IEEE Spectrum. I’m somewhat hopeful that the technology will mature soon enough for mainstream use and will be affordable in the parts of the world that proper housing is desperately needed (e.g. Africa, India).

It goes without saying that the newly found ease of building should be accompanied by renewed building regulations in order to avoid cases where buildings appear ‘overnight’ without any building permits authorising their construction. Another concern might be whether architecture could be compromised by the technology in the long-term leading to the replication of a single or few designs destroying the feel and character of cities or regions.

comments

» A How-to manual for the Megacity

Διαβολεμένη σύμπτωση;. Το τεύχος Ιουνίου 2007 του πολύ καλού περιοδικού Spectrum του IEEE είναι αφιερωμένο στις μεγαλουπόλεις. Σε μια εκτενέστατη και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αναφορά περιγράφει στατιστικές, προβλήματα και πιθανές λύσεις αυτών ανα τον κόσμο, ενδιαφέρουσες προτάσεις αντιμετώπισης της κλιμάκωσης αυτών εν’όψει του αυξανόμενου πληθυσμού καθώς και κάποιες καινοτόμες λύσεις από ειδικούς. Πραγματικα αξίζει να το διαβάσετε! [στα Αγγλικά]

[Eπίσης ενδιαφέρον το σχετικό αφιέρωμα του Forbes.]

comments


2007.06.11

Metropolis: Η Αθήνα

Στην Ελλάδα φαίνεται πως έχουμε ‘λύσει’ το πρόβλημα προ πολλού. Ενώ τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια τάση επανεξέτασης της πολεοδόμησης και της συνύπαρξης ανθρώπινων καταυλισμών και φύσης στον δυτικό κόσμο, στην χώρα μας προχωρούμε στη ταχύτατη ανοικοδόμηση της Ανατολικής και Βόρειας Αττικής αλλά και της υπόλοιπης επικράτειας με τρόπο που δε διαφέρει σε τίποτα από αυτόν με τον οποίο κατέστρεψαν οι γηραιότεροι συμπολίτες μας την Αθήνα τα τελευταία σαράντα χρόνια. Κακή δόμηση, έλλειψη σχεδίου, εξαφάνιση των ανοιχτών χώρων, καταστροφή των όποιων οικοσυστημάτων και της φύσης, αυθαιρεσία, αδιαφορία, διαφθορά.

Athens DeathStar

Η παραπάνω δορυφορική εικόνα προέρχεται επίσης από το Google Earth. Δυστυχώς δεν αποτελεί κοντινό πλάνο του DeathStar από κάποια ταινία Starwars, είναι η ελληνική πρωτεύουσα, η Αθήνα. Εαν αφήσετε το βέλος του ποντικιού σας πάνω στην εικόνα θα δείτε αντίστοιχα μια — ιδίου εμβαδού — εικόνα σχετικά κεντρικής περιοχής του Λονδίνου της Μ.Βρετανίας (αντίστοιχα κεντρικής με αυτή των Αθηνών). Η περιοχή που επέλεξα από το Λονδίνο δεν είναι σε καμία περίπτωση ιδιαίτερη αλλά θα έλεγα τυπική — υπάρχουν περιοχές με σαφώς περισσότερο πράσινο και ανοιχτούς χώρους στη πόλη αυτή αλλά και κάποιες — λίγες — περιοχές με λιγότερους ανοιχτούς χώρους και πιο πυκνή δόμηση. Η εικόνα της Αθήνας είναι επίσης χαρακτηριστική πολλών περιοχών πλησίον του κέντρου της πόλης: Νεάπολη, Κυψέλη, Γαλάτσι, Παγκράτι, Ιλίσια, Αμπελόκηποι κ.ο.κ. Οι εικόνες αυτές αποτελούν μέρος του παραδόξου της πραγματικότητος στη χώρα μας: παρ’ότι ως χώρα έχουμε σχετικά μεγάλη οικοδομήσιμη έκταση σε σχέση με τον πληθυσμό, παραμένουμε συγκεντρωμένοι σε μια ιδιαιτέρως μικρή περιοχή επηρεάζοντας έτσι αρνητικά το επίπεδο ζωής της πλειοψηφίας του πληθυσμού της. Παρ’ότι έχουμε δημιουργήσει ολόκληρο υπουργείο με σκοπό την αποκέντρωση, ο πληθυσμός στην επαρχία μειώνεται συνεχώς, οι εφιαλτικές μικρές πόλεις, κωμόπολεις και χωριά μαραζώνουν και η Αθήνα διογκώνεται συνεχώς και η ανοικοδόμηση συνεχίζει ανεξέλεγκτη. Από μεγαλύτερο ύψος, η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή των Αθηνών θυμίζει γκρί παράσιτο πάνω στην Αττική. Ακόμη και από το διάστημα, δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, η Αθήνα φαντάζει — και είναι — εντελώς εχθρική στο περιβάλλον που τη φιλοξενεί. Συν τοις άλλοις, ακόμα και οι νέες οικοδομές συχνά στερούνται οποιασδήποτε στρατηγικής, μακροπρόθεσμης πολεδομικής μελέτης, όπως αποκαλύπτει η θέα που αντικρύζει κανείς στις ραγδαία ανοικοδομούμενες περιοχές της χώρας όπως τα Μεσόγεια Αττικής αλλά και αντίστοιχες περιοχές στην ευρύτερη περιοχή αστικών κέντρων όπως αυτό της Θεσσαλονίκης, του Ηρακλείου, της Πάτρας κ.ο.κ.
»

5 comments

2007.04.09

Metropolis

Δυστυχώς για τους φίλους σινεφίλ, το άρθρο αυτό δεν αφορά στην εξαιρετική, ομώνυμη ταινία του Fritz Lang. Αφορά στην ολοένα αυξανόμενη τάση της μετανάστευσης σε πόλεις, τόσο στην χώρα μας — πρότυπο υδροκεφαλισμού, απάθειας, εξευτελισμού του επιπέδου ζωής μέσω της αστικοποίησης — όσο και διεθνώς, ως ένα από τα παράδοξα, συνέπεια μιας ‘κεκτημένης’ ταχύτητας που έχουμε από τον 19ο αιώνα, αντίθετο με όλα όσα ορίζουν, μέχρι στιγμής, τον αιώνα που ζούμε.

Η αστικοποίηση δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Μπορεί το Λονδίνο ή το Παρίσι να είναι απείρως καλύτερες πόλεις σε σχέση με τις δικές μας μας ζούγκλες τσιμέντου, όμως απέχουν πολύ από το ιδανικό καθώς σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν με βάση τα κριτήρια και τις ανάγκες παλαιότερων εποχών, δίχως τη γνώση και την ανάγκη οικολογικής συνείδησης που οφείλει να έχει ο σχεδιασμός και η δόμηση σήμερα. Δεν είμαι πολιτικός μηχανικός, αρχιτέκτονας ή πολεοδόμος. Και δε φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία καθ’ότι ο πρόβλημα των πόλεων είναι ευρύτερο από αυτό που μπορεί να εξηγήσει η στενή έννοια της μηχανικής ή της εκάστοτε επιστήμης. Είναι ζήτημα κατ’αρχήν πολιτισμικό και στη συνέχεια νοητικό. Η αισθητική, παρ’ότι υψίστης σημασίας, είναι δευτερεύουσα:

Δεν αρκεί η άυξηση των χώρων πρασίνου, ο επαναπροσδιορισμός της ισορροπίας φύσης/ανθρώπινων καταυλισμών, ο πληθυσμιακός έλεγχος κ.ο.κ. Πιστεύω πως η πόλη, ως έννοια, οφείλει να αλλάξει, να μεταλλαχθεί στα πλαίσια του σύγχρονου τρόπου ζωής αλλά και των αναγκών τόσο των ανθρώπων όσο και των οικοσυστημάτων που υποστηρίζουν την ζωή στον πλανήτη (και όχι μόνον). Πόσες δεκαετίες ακόμη θα αντέξει ο πλανήτης μας με τους σημερινούς ρυθμούς αστικοποίησης και καταστροφής της φύσης αλλά και την εξαφάνιση εκατοντάδων ζώων που προκαλεί αυτή; Ποιό το επίπεδο ζωής που προσφέρουν οι σύγχρονες πόλεις και με τι κόστος τόσο στους ανθρώπους όσο και στα ζώα και τη φύση;
»

1 comments

2004.06.14

The Imperial Institute

The Imperial Institute
Once upon a time, in the place of the ‘South Kensington Campus of Imperial College London’ stood an architectural masterpiece known as ‘The Imperial Institute’. A small, yet quite revealing, sample of that work still remains in the form of the 85 metre Queen’s Tower, rising high above the ‘backyard’ of Imperial College, currently a campus characterised by cheap construction, lack of æsthetics and lots of concrete, steel and glass, and an increasingly annoying corporate identity.
»

2 comments

DigitalOcean. Affordable, Fast, SSD VPS