Αναστάτωση έχει προκαλέσει τις τελευταίες ημέρες η προσπάθεια της κυβέρνησης να ελέγξει την έκφραση στο διαδίκτυο, ενδιαμέσω ενός γελοίου, τόσο νομικά, όσο και επιστημονικά ή ηθικά, νομοσχεδίου. Η αναστάτωση αυτή, πέραν της έκφανσης της στα ελληνικά ΜΜΕ (τα οποία δε παρακολουθώ και για τα οποία ακούω από φίλους) είχε ως αποτέλεσμα έναν σημαντικό όγκο σχετικών άρθρων στο διαδίκτυο — θα παραπέμψω στο κείμενο του Γιώργου από το Reality Tape που θεωρώ πως αξίζει τη προσοχή σας, αλλά συν τοις άλλοις είναι ιδιαίτερα πλούσιο στις παραπομπές που κάνει σε κάποια άλλα αξιόλογα άρθρα.

Η λογοκρισία στο διαδίκτυο, στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας (cf. μιας δικτατορίας όπως το Πακιστάν), έστω και στη περίπτωση μιας πολιτισμικά και κοινωνικά χρεωκοπημένης χώρας όπως η Ελλάδα, είναι τεχνικά και πολιτικά αδύνατη. Η εμμονή της κυβέρνησης με τα ‘blogs’ — πέραν από κατάχρηση της λέξης ‘blog’ και τη σπασμωδική, γελοία αντιμετώπισή της τεχνολογίας — προδίδει αμηχανία και δίνει συνέχεια στη μακρά παράδοση των ελληνικών κυβερνήσεων στο να εξευτελίζονται διεθνώς, αλλα συνάμα αποτελεί τρανή απόδειξη του πόσο ανήμπορη είναι η σημερινή κυβέρνηση στο να ανταπεξέλθει σε έναν κόσμο που η ελευθερία του λόγου έχει πάρει μια σαφώς ουσιαστικότερη έννοια από αυτή που είχε μέχρι σήμερα, σε έναν κόσμο που η ανωνυμία (ή η απουσία της) έχει και αυτή τη θέση της και επηρεάζει — δίνωντας ιδιάζον βάρος στην υπογραφή του εκάστοτε συγγραφέα — περισσότερο από ποτέ την αξία της πληροφορίας. Δείχνει την άρνησή της να δεχθεί πως η ελευθερία του λόγου συμπεριλαμβάνει και λαϊκίστικο τύπο, παραπληροφόρηση, μυθοπλασία, αλλά εν τέλει η αποδοχή τους οδηγεί στο οργανικό αλλά μη-συστημικό, ελεύθερο φιλτράρισμά τους. Δείχνει μια ανωριμότητα σε καμία περίπτωση πρωτόγνωρη αλλά σίγουρα θλιβερή και μια αντίδραση επιπόλαιη και αναποτελεσματική.
»

Η ευθύνη των μηχανών αναζήτησης (και κατ’επέκταση των aggregators, καθ’ότι και αυτοί τελούν παρόμοιο έργο) είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και επίμαχο θέμα που εδώ και αρκετό καιρό με απασχολεί και που όμως μέχρι σήμερα δεν είχα σχολιάσει μέσω του cosmix.org.

Η χθεσινή ανακοίνωση του Νίκου Δρανδάκη στο Nylon σχετικά με μια καταγγελία πιθανώς παράνομου περιεχομένου και απαίτηση αφαίρεσής του από το sync από τρίτο πρόσωπο επανέφερε στο προσκήνιο την υπόθεση του blogme.gr για πολύ κόσμο και αποτέλεσε την αφορμή που μάζεψα κάποιες σημειώσεις μου από πέρυσι και έγραψα αυτό το άρθρο.

Φαντάζομαι πως οι τακτικοί αναγνώστες του cosmix.org, έχουν ακουστά την υπόθεση του blogme.gr. Για όσους πιθανόν δεν την γνωρίζουν ακολουθεί μια σύνοψη: Η περίπτωση του blogme.gr είναι σχετικά γνωστή τόσο εντός όσο και εκτός της κοινότητας αυτών που παρακολουθούν, από κοντά ή μακριά, τα ελληνικά blogs. Προ περίπου ενάμιση έτους ο ιδιοκτήτης του blogme.gr, ενός εκ των ελληνικών aggregators, εναν δικτυακό τόπο δηλαδή που με αυτοματοποιημένο τρόπο συλλέγει και παραθέτει συνδέσμους σε δημοσιεύσεις από blogs, μηνύθηκε από άγνωστο (αργότερα έγινε γνωστή η ταυτότητα του μηνυτή — ήταν ο, σχετικά δημοφιλής σε χιλίαδες τηλεθεατές συμπολίτες μας τρίτης ηλικίας καθώς και αρκετούς άλλους αμφίβολης νοημοσύνης, βιβλιοπώλης/τηλεπωλητής/’μυθιστοριογράφος’ Δημοσθένης Λιακόπουλος) καθώς συμπεριελάμβανε στα blog που παρακολουθούσε ένα σατυρικό — προς το πρόσωπό του — blog.

Ίσως λόγω — των απαράδεκτων, — λαθών του εισαγγελέα σχετικά με τον τρόπο που διαχειρήστηκε την υπόθεση τότε (π.χ. την σύλληψη του κ.Τσιπρόπουλου και τη κατάσχεση του προσωπικού υπολογιστή του) καθώς και τη σειρά αναβολών που πήρε η δίκη έκτοτε, δημιουργήθηκε ένα ανάμεικτο κλίμα φόβου, ανασφάλειας και μετρημένης ελπίδας εντός και εκτός των ελληνικών blogs: μια καταδίκη του blogme.gr, όσο απίθανη κι αν αυτή ήταν, θα ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που ελληνικός δικτυακός τόπος, και δη ουσιαστικά μια μηχανή συγκέντρωσης πληροφοριών από ελληνικά site (έστω blog για τους σχολαστικούς), αποτελούσε πιθανό αποδέκτη νομικών κυρώσεων για το έργο του.
»

Παρακολούθησα εχθές το βράδυ με αρκετό ενδιαφέρον τη συνέντευξη που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας, υποψήφιος πρόεδρος του Συνασπισμού. Η συνέντευξη αυτή αποτελεί σημείο σταθμό για τα ελληνικά δεδομένα. Και αυτό όχι λόγω του εν λόγω πολιτικού, όχι λόγω των απαντήσεων που έδωσε, όχι λόγω των ερωτήσεων που του ασκήθηκαν αλλά επειδή αποτελεί απτή απόδειξη πως η κοινωνία είναι ικανή, δίχως οποιαδήποτε συμμετοχή, εξάρτηση ή υποστήριξη εμπορικών, αδιαφανών οργανισμών — όπως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Δίχως την προηγούμενη διασυμβούλευση ‘ειδημόνων’ επικοινωνίας, δίχως προκαθορισμένες ερωτήσεις ή ‘κόκκινες γραμμές’.

Απέδειξε, εν ολίγοις, πως εαν πραγματικά το θέλουμε, είμαστε ικανοί, ως κοινωνία, να εκδημοκρατίσουμε το — σαφώς πάσχον — πολίτευμα μας, ξεκινώντας από τη ρίζα: τους πολιτικούς. Μέσω αυτοοργανωμένων, διαφανών, ανοιχτών συνεντέυξεων, δίχως διαφημίσεις, καλοχτενισμένους και καλοντυμένους δημοσιογράφους να ‘χαϊδεύουν’ τα αυτιά των πολιτικών, δίχως χρονικά όρια λόγω ‘τηλεοπτικού χρόνου’. Δίχως ‘καλής ποιότητας’, καλοστημένων ‘ακριβών’ στούντιο. Μέσω συμμετοχής του κόσμου. Και γιατί όχι, μέσω διαδικτυακών debates.

Η χθεσινή συνέντευξη του Α. Τσίπρα από τον Ματθαίο Τσιμιτάκη δεν ήταν ιδιαίτερα ‘επαγγελματική’. Ο πρώτος έβρισκε ευκαιρίες να φλυαρήσει, ο δεύτερος συχνά δε κατάφερνε να ελέγχει τον ρυθμό της συνέντευξης. Η ζωντανή μετάδοση είχε ελάχιστη σημασία, δεδομένης της περιορισμένης συμμετοχής των ακροατών. Ο χρόνος, παρ’ότι αρκετός, ήταν ίσως τελικά λίγος — και με βεβαιότητα θα ήταν απολύτως ανεπαρκής εαν βρισκόμασταν σε προεκλογική περίοδο και όχι προ της εκλογής του προέδρου ενός μικρού κόμματος.
»

Διάβασα πρόσφατα στο metablogging.gr ένα μpost-ερώτηση σχετικά με το εαν παρατηρείται ευρέως ένα φαινόμενο ‘κόπωσης’ στον χώρο των blogs και μου έδωσε την αφορμή για να γράψω κάποιες από τις σκέψεις μου πάνω στο θέμα.

Η εκθετική αύξηση του αριθμού των ελληνικών blogs (άνω των 20,000 μέσα σε έναν χρόνο) δίνει μια πρώτη ιδέα σχετικά με τη αντίληψη του μέσου ως τρόπο έκφρασης από το ευρύ κοινό. Παράλληλα όμως έχουν συμβεί αρκετές σημαντικές αλλαγές στον χώρο: η αίσθηση της μικρής και σχετικά γνώριμης κοινότητας των bloggers, άτομα που παρά τις όποιες διαφορές τους είχαν αρκετά να πουν και να συζητήσουν μεταξύ τους, είχαν με άλλα λόγια ουσιαστικές βάσεις διαλόγου παράλληλα με την ανθρώπινη επικοινωνία στα πλαίσια μιας νεας μορφής επικοινωνίας, έναν νέο τρόπο ευρύτερου κοινωνικού διαλόγου έχει προ πολλού χαθεί. Ήδη πριν κλείσει το monitor του Παναγιώτη Βρυώνη τον περασμένο Ιανουάριο ο ρυθμός των posts είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητικά μεγάλος ώστε να μπορεί κανείς να τον παρακολουθήσει.
»

Πέρασαν τρείς μήνες (!) παρουσίας του ΜΠΛΟΟΓΚΛ στο ελληνικό διαδίκτυο και επι τη ευκαιρία είπα να σχολιάσω μερικά από τα στατιστικά που συγκεντρώθηκαν το καιρό αυτό. Κάποιο μέρος αφορά σε τεχνικά στατιστικά — καθώς αυτά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον — όμως θα επεκταθώ και σε κάποια στατιστικά γενικότερου ενδιαφέροντος.

Από τις αρχές Ιουλίου 2007 λοιπόν μέχρι σήμερα έχουν γίνει περίπου 16,000 αναζήτήσεις μέσω του ΜΠΛΟΟΓΚΛ σε 5,200 επισκέψεις. Οι επισκέπτες του ΜΠΛΟΟΓΚΛ αυξάνονται γραμμικά από την αρχή του φθινοπώρου μέχρι σήμερα ενώ αρκετοί από εσάς φαίνεται πως χρησιμοποιείτε τόσο το OpenSearch plugin όσο το Google Gadget που παρουσιάσαμε προ μερικών εβδομάδων. Από τα μέσα Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα καθημερινά εκτελούνται άνω των 300 αναζητήσεων (κατα μέσο όρο), ενώ το 40% των επισκεπτών είναι χρήστες που επιστρέφουν στο site. Το 40% των επισκεπτών επισκέπτωνται τουλάχιστον 4 σελίδες κατα τη διαμονή τους στο ΜΠΛΟΟΓΚΛ.

»

Εχθές, μετά από την απροσδόκητη προβολή του ΜΠΛΟΟΓΚΛ από το Σπιτάκι (ευχαριστώ παρ’όλα αυτά!), αποφάσισα να το ετοιμάσω γρηγορότερα απ’ότι σχεδίαζα. Περι τίνος πρόκεται μπορείτε να διαβάσετε στην σχετική σελίδα αλλά με λίγα λόγια είναι μια Google Custom Search Engine που παρέχει τη δυνατότητα αναζήτησης των ελληνικών blogs με τους αλγόριθμους του Google.

Προς το παρόν χρησιμοποιώ κατα κόρον πηγές από το mpouligator.com καθώς και δικές μου από blogs που διαβάζω και των οποίων την ύπαρξη γνωρίζω. Κάποια στιγμή θα προσθέσω τη δυνατότητα (ημιαυτόματης) προσθήκης blogs από εσας, τους χρήστες — μπορείτε φυσικά να επικοινωνήσετε μαζί μου άμεσα εαν το blog σας δε βρίσκεται στον κατάλογο του ΜΠΛΟΟΓΚΛ. Επειδή κάποιοι ρώτησαν για ποιόν λόγο χρησιμοποιώ τα δεδομένα του mpouligator.com, ο λόγος είναι κατα κόρον πρακτικός: τα δεδομένα που παρέχει είναι αρκετά ποιοτικά και διαθέσιμα ελεύθερα στο κοινό.
»

After about a year offline, we’re back. This time I’m planning on having some posts in Hellenic too, whenever that makes sense.

Last time I took cosmix.org down, it was mostly due to the lack of time to maintain it, and the feeling that — the only thing that did happen, blogging — was not really worth it. Since then, there have been countless occasions when I had stuff that could be published somewhere and had to resort to comments on other people’s blogs. So, I’ve decided to reinstate my blog, although this time I’ll try to resist posting the usual junk that is associated with frequent posting-for-the-sake-of-posting. Unfortunately, (or fortunately) the blog entries from the previous blogs (2001-2004) are gone.

By the way, how come {track,ping}backs are not used by the hellenic blog community? At all. Or almost at all.

Pyxis, a free NMEA GPS client for the Mac is functioning and I just need to iron out some bugs before I post a preview on this site, sometime in early 2006.

Also, check out Spinalonga Records, if you haven’t yet. Even though the genres of music they promote are not really my cup of tea, I am honoured to have been supporting them and I wholeheartedly agree with their non-for-profit support of an otherwise neglected genre by the music industry.

That’s all for now. You can now open that champagne we were talking about! :)